و از صَادِق، -عَزَّ عَزُّهُ- ، که او فرمود:هر کس دانشی بیاموزد در حالی که به وسیله آن مناظره با علماء و مجادله با فقهاء را قصد کند، یا اینکه به واسطه‌ی آن از مال ثروتمندان کسب روزی کند، یا به واسطه‌ی آن بر ضعیفان حکومت کند، یا به واسطه‌ی آن فقیران را به خدمت گیرد، پس باید جایگاهش را در آتش جهنم آماده سازد.

[۵۸۱] وَعَنْهُ -عَزَّ عَزُّهُ- أَنَّهُ قَالَ للمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ مِنْهُ السَلامُ: "يا مُفْضَلُ، مَنْ اِغْتابَ مُؤْمِنًا فَقَدْ اِرْتَكَبَ مِنَ الإِثْمِ مَرْكَباً رَكِبَهُ الجَاهِلُونَ، وَالغَيْبَةُ أَنْ يَقُولَ فِيهِ مَا فِيهِ، وَإِنْ قَالَ ما لِيسَ فِيهِ فَقَدْ قَتَلَهُ، وَكَانَ جَزاؤُهُ جَهَنَّمُ".

و از او -عَزَّ عَزُّهُ- ، که به مفضل بن عمر سلام بر او، فرمود: ای مفضّل، هر کس غیبت مؤمنی را کند، همانا سوار بر مرکبی از گناه شده است که جاهلان بر آن سوار می‌شوند. و غیبت: آن است که چیزی را که در او هست، درباره‌اش بگوید. و اگر چیزی که در او نیست را بگوید، همانا او را کشته است، و جزای او جهنم خواهد بود.(تأکید بر شدت تهمت و بهتان که حتی از غیبت شدیدتر است.

[۵۸۲] وَسُئِلَ مَوْلَانَا الصَادِقُ -عَزَّ عَزُّهُ- فَقِيلَ لَهُ: مَا تَقُولُ فِي رَجُلٍ مِنْ شِيعَتِكَ تَابَ مِنْ ذَنْبٍ ثُمَّ عَادَ إِلَيْهِ؟ فَقَالَ -عَزَّ عَزُّهُ- : "هِيَ الهَفَوَاتُ الَّتِي ذَكَرَهَا رَسُولُ اللّٰهِ -عَزَّ عَزُّهُ- فِي قَوْلِهِ: المُؤْمِنُ مِثْلُ الرَيْحَانَةِ، تارَةً تَقُومُ وَتارَةً تَسْقُطُ".