شامل شرح و اخبار از رساله نثری جامع از هر فن، خداوند ما را برای فهم آن توفیق دهد.

مولای من و استاد من،ابوالفتح محمد بن حسن بغدادی، خداوند از او راضی باشد، برای من حدیث گفت و در رساله‌اش که برایم فرستاد و من را به آن مختص گرداند، به من وصیت کرد. پس من از آن رساله آنچه را که در این فصل گنجاندم، استخراج کردم، و نیز آنچه را که از غیر او نقل نموده‌ام، آوردم، و آن را در مواضعش بیان کرده‌ایم. و از آن جمله است:

آنچه او از محمد بن سنان با اِسنادش از مفضل بن عمر روایت کرده است که گفت: به مولایم صَادِق -عَزَّ عَزُّهُ- ، گفتم: ای مولای من، بر بنده‌ی مؤمن واجب است که با برادرش چگونه رفتار کند؟

پس فرمود: ای مفضّل، هیچ مردی ادعای ایمان نکرد، سپس با برادرش به گونه‌ای رفتار کند که با سایر مردم رفتار می‌کند، مگر آنکه آن مرد از خدا بی‌زار است، و خدا از او بیزار است.(اشاره به لزوم رفتار خاص و متمایز مؤمنان با یکدیگر).

[۵۸۰] وَعَنْ الصَادِقِ -عَزَّ عَزُّهُ- أَنَّهُ قَالَ: "مَنْ تَعَلَّمَ عِلْمًا أَرَادَ بِهِ مُناظَرَةَ العُلَمَاءِ وَمُجَادَلَةَ الفُقَهَاءِ أَوْ لِيَأْكُلَ بِهِ مِنَ الأَغْنِياءِ، أَوْ يَسُودَ بِهِ عَلَى الضُعَفاءِ، أَوْ يَسْتَخْدِمَ بِهِ الفُقَراءَ، فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَارِ".