[۵۷۸] وَفِيهِ أَيْضًا: ﴿وَهُوَ الَّذِي فِي السَّمَاءِ إِلَٰهٌ وَفِي الْأَرْضِ [إِمَامٌ]﴾ ¹ إِشَارَةٌ إِلَى مَوْلَانَا أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ -عَزَّ عَزُّهُ- فَهُوَ أَبُو الْآبَاءِ، كَذَا قَالَ سَيِّدُنَا الْمَسِيحُ مِنْهُ السَلَامُ: "أَنَا مَاضٍ إِلَى أَبِي وَأَبِيكُمْ، إِلْٰهِيَ وَإِلَهُكُمْ" وَهُوَ أَبُو تُرَابٍ.

وَكَقَوْلِ الْعَامَّةِ وَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ مَعْنَاهُ: تَرَكْنَا عَلَيَّاً رَبُّ شُعَيْبٍ وَشُعَيْبٌ الْإِسْمٌ وَعَلَيٌّ مَا بَيْنُ الْقَوْسَيْنِ هِيَ فِي مُصْحَفِ اِبْنِ مَسْعُودٍ.

و در مصحف ابن مسعود نیز آمده است: ﴿و اوست کسی که در آسمان خدا است و در زمین امام﴾ این اشاره‌ای است به مولای ما أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ علی -عَزَّ عَزُّهُ- ، پس او اصل و منشأ وجودی است. همچنین سرور ما المسيح سلام بر او، گفت: من عازم به سوی پدرم و پدر شما هستم، خدای من و خدای شما. و او، امیرالمؤمنین أَبُو تُرَابٍ است.

و مانند سخن اهل ظاهر است، در حالی که معنای آن را نمی‌دانند: علی را که پروردگار شعیب بود، رها کردیم. و شعیب مقام محمد است و علی میان دو کمان است. و این [کلمه امام] در مُصْحَفِ اِبْنِ مَسْعُودٍ است.