[۵۷۶] وَبِرِوَايَةٍ أُخْرَى: إِنَ سَيِّدَنَا مُحَمَّدُ الْحَمْدِ -عَزَّ عَزُّهُ- كَانَ يَقُولُ: "الْحَمْدُ لِلْهِ وَحْدَهُ، الَّذِي أَنْجَزَ وَعْدَهُ، وَنَصَرَ عَبْدَهْ، وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ" وَلَمْ يَخْتَلِفْ أَحَدٌ فِي هَذِهْ الرِّوَايَةُ بِهِذَا الدُّعَاءِ هَكَذَا.

و به روایتی دیگر: همانا سرور ما مُحَمَّدُ الْحَمْدِ -عَزَّ عَزُّهُ- ، می‌فرمود: سپاس و ستایش فقط از آنِ اللّٰه است، کسی که وعده‌اش را عملی ساخت، و بنده‌اش را یاری داد، و گروه‌های دشمن را به تنهایی شکست داد. و کسی در این روایت، با این دعا، اختلاف نکرده است.

[۵۷۷] وَقَدْ قَرَأَ الْإِجْمَاعُ أَنَّهُ قَرَأَ فِي سُورَةِ الْأَحْزَابِ: ﴿وَرَدَّ اللَّهُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِغَيْظِهِمْ لَمْ يَنَالُوا خَيْرًا وَكَفَى اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ الْقِتَالَ [بَعْلِيٍّ] ۚ وَكَانَ اللَّهُ قَوِيًّا عَزِيزًا﴾¹ هَٰكَذَا مَوْجُودٌ فِي مُصْحَفِ اِبْنِ مَسْعُودٍ.

و همگی روایت کرده‌اند که پیامبر در سوره الأَحْزَاب چنین قرائت نمود: ﴿و اللّٰه کافران را با خشمشان بازگرداند، به هیچ خیری نرسیدند، و اللّٰه مؤمنان را از جنگ به واسطه علی کفایت کرد؛ و اللّٰه قوی و شکست‌ناپذیر است﴾ این‌گونه در مُصْحَفِ اِبْنِ مَسْعُودٍ موجود است.