آمد، و ترس را در دل‌هایشان افکند، خانه‌هایشان را با دست‌های خودشان و دست‌های مؤمنان خراب می‌کردند؛ پس عبرت بگیرید ای صاحبان بینش و اللّٰه به خودی خود مورد عبرت قرار نمی‌گیرد، بلکه به کارهای او عبرت گرفته می‌شود، تا حجت بر منکران از جهت عدل ثابت شود، زیرا او در میان آنان با ذاتش ظاهر شد و آنان را بدون واسطه میان خود و ایشان، مورد خطاب قرار داد، و آنان عاقل و فهمیده بودند، و در آنان قوّت شنیدن و نظرِ صحیح وجود داشت که در آن شکی نبود.

و به آنان فرمود: ﴿و یاد بیاور هنگامی که پروردگارت از پشت‌های بنی آدم، فرزندانشان را گرفت و آنان را بر خودشان گواه ساخت و پرسید: آیا من پروردگار شما نیستم؟ گفتند: بله، شهادت می‌دهیم؛ تا مبادا روز قیامت بگویید: ما از این پیمان غافل بودیم﴾ سپس پس از آن پیمان مستقیم، واسطه‌ها و رسولان و عذرها و هشدارها آمد. و آن کلام او عزّ و جلّ، است: ﴿و آنان در آن آتش فریاد می‌زنند: پروردگارا، ما را بیرون آور تا عمل صالحی غیر از آنچه می‌کردیم، انجام دهیم. پاسخ می‌آید: آیا شما را به اندازه‌ای که هر کس باید متذکر شود، عمر ندادیم؟ و هشداردهنده به سوی شما آمد؛ پس بچشید، که برای منکران هیچ یاوری نیست.﴾