فَقَالَ: النَظَرُ فِي كِتَابِ اللّٰهِ عَلَى وُجُوهٍ: أَمَّا قَوْلُهُ: وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاضِرَةٌ إِلَى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ: فَهٰذِهِ صِفَةُ المُؤْمِنِينَ.

و به همان اِسناد، به سند پیوسته تا معصوم به جَابِرِ بْنِ يَزِيدَ الجُعْفِيِّ، گفت: روزی مولایم امام محمد باقر -عَزَّ عَزُّهُ- ، به من فرمود: ای جابر، مردم درباره أَمِيرِ المُؤْمِنِينَ علی چه می‌گویند؟ گفتم: ایشان متفرق و مختلف هستند؛ برخی به حق نزدیک شده‌اند ولی به آن اقرار نکرده‌اند، و دیگری پس از وضوح، در آن سرگردان شده است، و شکاک و مُرتَاب و ضعیف وجود دارد. پس مولای ما -عَزَّ عَزُّهُ- ، فرمود: هیچ خیری در هیچ یک از کسانی که وصف کردی نیست و هیچ برگزیده‌ای در میان آن‌ها نیست. درباره عِيسَى بْنِ مَرْيَم و أَمِيرِ المُؤْمِنِينَ چه می‌گویند؟ گفتم: قومی گمان می‌کنند که عیسی، علی است، و قومی گفتند که او پایین‌تر از علی ست. پس مولای ما بَاقِر -عَزَّ عَزُّهُ- ، فرمود: أَمِيرُ النَحْلِ علی، داخل کننده عیسی در شکم مادرش است، و اطعام کننده مریم با خرمای تازه است. و سوگند به اللّٰه، أَمِيرُ النَحْلِ، کسی است که فرشتگان مقرب از عبادتش ننگ ندارند . سپس اندکی سکوت کرد و فرمود: مولای ما أَمِيرُ المُؤْمِنِينَ فرمود: من بودم که موسی را از درخت صدا زدم، و من با یوسف در چاه بودم، و من بودم که عیسی را در شکم مادرش داخل کردم، و من بودم که به مریم رطب جنی