وَثَلاثَةٍ، وَلٰكِنَّ مَعْرِفَتَهُ بِأَسْمَائِهِ غَيْرُ مَعْرِفَتِهِ بِحَقِيقَتِهِ" ثُمَّ قَالَ: ﴿وَلَئِن سَأَلْتَهُم مَنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ ۖ فَأَنَّىٰ يُؤْفَكُونَ﴾¹

و به اِسناد از مولای ما رِضَا -عَزَّ عَزُّهُ- ، که فرمود: قرآن تو را رها نکرد که دلیلی بیاوری، و اگر اللّٰه می‌دانست که احدی از خلقش انکار می‌کند که او را سازنده‌ای است، قطعاً بر او استدلال می‌کرد، همان‌گونه که بر قائلین به دوگانه‌پرستان و تثلیث‌گرایان احتجاج کرد. ولیکن شناخت او از طریق نام‌هایش غیر از معرفت او به حقیقتش است. سپس این آیه را خواند: ﴿و اگر از آنان بپرسی چه کسی خلقشان کرده، قطعاً خواهند گفت: اللّٰه؛ پس چگونه دروغ می‌بندند؟﴾

[۵۷۲] وَعَنْهُ بِإِسْنادِهِ إِلَى يُونُسَ بْنِ ظَبْيَانٍ عَنْ المُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ فِي قَوْلِ اللّٰهِ جَلَّ إِسْمُهُ ﴿لَّنْ يَسْتَنكِفَ الْمَسِيحُ أَن يَكُونَ عَبْدًا للَّهِ وَلَا الْمَلَائِكَةُ الْمُقَرَّبُونَ ۚ وَمَن يَسْتَنكِفْ عَنْ عِبَادَتِهِ وَيَسْتَكْبِرْ فَسَيَحْشُرُهُمْ إِلَيْهِ جَمِيعًا﴾² فَقَالَ: "لَنْ يَسْتَنْكِفَ المَسِيحُ أَنْ يَكُونَ عَبْدًا لِعَلِيٍّ".

و از امام رضا به اِسنادش به یونس بن ظبیان از مفضل بن عمر در کلام اللّٰه، جَلَّ إِسْمُهُ: ﴿مسیح هرگز خودداری نمی‌کند از اینکه بنده‌ای برای اللّٰه باشد، و نه فرشتگان مقرب؛ و هر کس از خداوند خودداری ورزد و تکبر کند، پس به زودی همه آنان را به سوی