نَفْسِهِ وَيُبُرُّهُمْ بِغَيْرِ سُؤَالٍ، وَفِي الكَلَامِ تَقْدِيمٌ وَتَأْخِيرٌ وَمِثْلُهُ كَثِيرٌ فِي كَلَامِ العَرَبِ، قَالَ الشَاعِرُ:

وَرَأَيْتُ زَوْجَكِ فِي الوَغَى مُتَقَلِّدًا رُمْحًا وَسَفَا

و روایت کرد همچنین در کلام خداوند: ﴿سپس کتاب را به کسانی از بندگانمان که برگزیدیم به میراث دادیم؛ پس از ایشان ستمکار بر خویش است، و از ایشان میانه‌رو است، و از ایشان پیش‌گام در خیرات به اذن خداوند است. این همان فضل بزرگ است﴾ پس کتاب: محمد است. و کسانی که کتاب را به ارث بردند: همان مؤمنانی هستند که خداوند ایشان را برگزید، پس به کتاب ایمان آوردند.

فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ: یعنی بر برادرش ظلم میکند ، یعنی او سیر می‌شود و برادرانش را گرسنه می‌دارد، و لباس می‌پوشد و آنان را عریان می‌سازد. و وَمِنْهُم مُّقْتَصِدٌ: یعنی مواسات‌کننده با آنان است. و وَمِنْهُمْ سَابِقٌ بِالْخَيْرَاتِ بِإِذْنِ اللّٰهِ: یعنی آنان برادرانشان را بر نفس خود ترجیح دهنده هستند، به آنچه خودش به آن از متاع دنیا نیازمند است، و بدون درخواست به آنان نیکی می‌کند.

و در تفسیر دیگر: اینکه ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ (ستمکار بر خویش) آن است که خودش گرسنه می‌ماند و برادرانش را سیر می‌کند، و خودش عریان می‌ماند و آنان را می‌پوشاند. و وَمِنْهُم مُّقْتَصِدٌ: یعنی با آنان مواسات‌کننده است. و وَمِنْهُمْ سَابِقٌ بِالْخَيْرَاتِ: عطف بر