[۵۵۱] وَبِإِسْنادِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللّٰهِ بْنِ مَهْرانَ قَالَ: أَخْبَرَنِي سَلْمَانُ أَنَّ إِبْراهِيمَ الجَعْدِيِّ قَالَ: سَمِعْتُ مَوْلَايَ الرِضَا عَلِيُّ بْنُ مُوسَى -عَزَّ عَزُّهُ- يَقُولُ: "إِنَّ اللّٰهَ تَعَالَى يَقُولُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ: أَرْفَعُ نَسَبِي وَأَضَعُ نَسَبَكُمْ" فَقُلْتُ: يَا سَيِّدِي، فَمَا مَعْنَى ذٰلِكَ؟ فَقالَ: "إِنَّهُ أَظْهَرَ الْحُجُبَ فَجَعَلَهَا نَسَبًا، وَهُمْ الذُّرِّيَّةُ مِثْلُ الْاِبْنِ وَالْاِبْنَةِ وَالزَّوْجَةِ وَالْأَخِ وَالْأُخْتِ وَالْأُمِّ وَالْأَبِ، فَإِذَا كَانَ يَوْمُ الْكَشْفِ ظَهَرَ بِالنُّورَانِيَّةِ، فَبَانَ لِلنَاسِ إِطْرَاحُ النَّسَبِ".

و به اسناد او، از محمد بن عبدالله بن مهران، گفت: سلمان به من خبر داد كه ابراهيم جَعْدی گفت: شنيدم مولایم رضا علی بن موسی، -عَزَّ عَزُّهُ- ، می‌فرمود: "همانا خداوند متعال روز قيامت می‌فرمايد: نَسَب مرا بالا می‌برم و نَسَب شما را پايين می‌آورم.پس گفتم: ای سرور من، معنای آن چيست؟ فرمود: او محمد و اهل بیت را ظاهر كرد و آنان را خويشاوند قرار داد، و آنان همان فرزندان هستند مانند پسر و دختر و همسر و برادر و خواهر و مادر و پدر، پس هنگامی كه روز آشكار شدن حقيقت فرارسد، به نورانيت ظاهر می‌شود، پس بی اعتباری نَسَب برای مردم آشكار می‌گردد.

[۵۵۲] وَقَوْلُ الصَّادِقِ -عَزَّ عَزُّهُ- : "﴿وَمَنْ يُعْرِضْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِ يَسْلُكْهُ عَذَابًا صَعَدًا﴾، فَقَالَ: مَنْ يَعْرِضُ عَنْ وِلَايَةِ أَمِيرِ النَّحْلِ ".