مؤمنی دیگر تأیید کند، همانا بازوی او را استوار کرده است. و اگر مؤمنی برادرش را قطع کند، همانا دین خود را قطع کرده است.
[۹۷] وَعَنْ مَوْلَانَا الصَادِقِ -عَزَّ عَزُّهُ- أَنَّهُ قَالَ: "لِكُلِّ شَيْءٍ زَكَاةٌ، وَزَكَاةُ المُؤْمِنِ كِتْمانُهُ دِينَهُ".
و از مولای ما صادق عزتش والا باد روایت است که ایشان فرمود: «برای هر چیزی زکاتی است، و زکات مؤمن، پنهان داشتن دینش است.»
[۹۸] وَعَنْهُ -عَزَّ عَزُّهُ- أَنَّهُ قَالَ: "إِنَّ أَهْلَ الكَهْفِ كَتَمُوا الإِيمَانَ وَأَظْهَرُوا الكُفْرَ فَكَانُوا فِي إِظْهَارِهِمْ الكُفْرَ أَعْظَمُ أَجْرًا فِي كِتْمَانِهِمْ الإِيمَانَ فَأَتَاهُمْ اللّٰهُ أَجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ".
و از ایشان عزتش والا باد روایت است که فرمود: «همانا اصحاب کهف ایمان خود را پنهان داشتند و کفر را اظهار کردند. پس آنان در اظهار کفرشان، پاداشی بزرگتر از پنهان داشتن ایمانشان داشتند. لذا خداوند پاداششان را دو بار به آنان عطا فرمود.»
[۹۹] وَعَنْهُ -عَزَّ عَزُّهُ- أَنَّهُ قَالَ: "الْأُخْوَةُ فِي الدِينِ هِيَ المُواشَجَةُ بِاللَحْمِ وَالدَمِ فَإِذَا قَامَ قائِمُنَا أَسْقَطَ الأَخَ فِي النَسَبِ وَوَرَّثَ الأَخَ فِي السَبَبِ يَعْنِي الدِينَ".
و از ایشان عزتش والا باد روایت است که فرمود: «برادری در دین، همچون در هم تنیدگی با گوشت و خون است. پس آنگاه که قائم ما قیام کند، برادرِ نَسَبی را از ارث ساقط می‌کند و برادرِ سَبَبی، یعنی دینی، را وارث قرار می‌دهد.»