آن را تأييد می‌كند آنچه از مولای ما حسنِ عسکری -عَزَّ عَزُّهُ- ، روايت شده است كه يكى از شيعيانش از او پرسيد و گفت: ای مولای من، معالم دينم را از چه كسى بگيرم، و به وسيله چه كسى به راه حق هدايت شوم، زيرا آراء مختلف شده است؟ مولای ما عزّعزّه، به او فرمود: معالم دينت را از كسی بگير كه دشمنان اهل بيت او را به ترک سنت متهم می‌كنند، و شيعه او را به غُلُوّ متهم می‌كند، و غالی‌ها او را به كُفر متهم می‌كنند، پس حق آنجاست. پرسشگر گفت: من كسی با اين صفات جز سرورمان ابوشعيب محمد بن نُصَيْر صلوات بر او باد نيافتم، پس دانستم كه اشاره به اوست و از او پيروی كردم و به وسيله او به حق هدايت شدم.

پس ای برادر، دين و علم خود را از مردان آن، از خاندان شيخ سيّد ابوعبدالله حسين بن حمدان خصيبی بگير. و كمال وصيت براى تو: نيكى به برادران ، و پيوستن (ارتباط و حفظ رابطه) با آنان، و پرهيز از ستم بر آنان، زيرا آن سبب متصل به خدا است.

[۵۴۶] كَمَا قَالَ السَيِّدُ مُحَمَّدٌ -عَزَّ عَزُّهُ- : "كُلُّ حَسَبٍ وَنَسَبٍ يَنْقَطِعُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَّا حَسْبِي وَنَسَبِي" يَعْنِي بِهِ: نَسَبَ الْإِيمَانِ فِي الدِّينِ، وَصِلَةُ الْإِخْوَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ، فَمَنْ لَيْسَ لَهُ صِلَةٌ لِإِخْوَانِهِ فَلَا إِيمَانَ لَهُ.

همانطور كه سيّد محمد -عَزَّ عَزُّهُ- ، فرمود: هر حسب و نَسَبی در روز قيامت قطع می‌شود مگر حَسَب و نَسَب من.يعنى: نَسَب ايمان در دين، و صله (رابطه و پيوند)