شايسته است كه بر آنان بخشش كند: زيرا او خالق است و آنان مخلوقند، و او رب است و آنان پرورده‌شدگانند.

﴿همانا خداوند به صدقه‌دهندگان پاداش می‌دهد﴾ اين سخن آنان به معنى است كه تو به صدقه دادن امر شده‌ای و وعده مجازات بر آن داده‌ای، هنگامی كه براى او به معنويّت اقرار كردند و توحيد را آشكار نمودند.

﴿گفت: آيا دانستيد با يوسف و برادرش چه كرديد، هنگامی كه شما نادان بوديد؟﴾ يعنى: به معرفت من و منزلت او نزد من نادان بوديد، در اين هنگام او را شناختند چون برای آنان كشف كرد، و او را فهميدند چون به آنان شنواند؛ زيرا چشم‌ها نمی‌بينند مگر به اندازه توان خود از او، و گوش‌ها نمی‌شوند مگر به اندازه گنجايش خود.

و سخن او: ﴿گفتند: آيا تو همان يوسفی؟﴾ اين اشارتی از اشارات توحيد و اقرار است، همانطور كه در موضع ديگر فرمود: ﴿همانا تو شنواى دانا هستی﴾ و هيچ كس جز او شايسته اين اشارت نيست، زيرا اوست علی احد و پايين‌تر از او واحد (محمد) است، پس چون به توحيد گردن نهادند و به آن اقرار كردند.

﴿گفت: من يوسفم و اين برادر من است﴾اشاره به ذات خود كه او معبود است و سخن او: و اين برادر من است: اشاره به اسم (محمد) است، ﴿به راستی خدا بر ما منّت نهاد. همانا هر كس پرهيزگاری كند و صبر نمايد، پس خداوند پاداش نيكوكاران را