مولای ما صادق، -عَزَّ عَزُّهُ- ، در آن باره فرمود: از دزدانِ رهزنانِ حياط‌ها حذر كنيد. يعنى: كسى كه پدر معنوی ندارد، و آن اين است كه علم را از غير پدر بگيرد و اما مؤذّن محمد بن ابی بكر است.

و سخن او: ﴿پس به كيسه‌هاى آنان پيش از كيسه برادرش شروع كرد، سپس آن را از كيسه برادرش بيرون آورد. اين گونه براى يوسف چاره‌جويی كرديم. او برادرش را طبق آيين پادشاه نمی‌توانست بگيرد، مگر اين كه خدا بخواهد. درجات هر كس را كه بخواهيم بالا می‌بریم، و بالاتر از هر صاحب علمی، داناتری هست﴾

پس گفتيم كه پيمانه همان باب است، و مولا به او اجازه اعلام و اظهار دعوت را داد، پس او چنين كرد. و سخن برادران: ﴿گفتند: اگر بنيامين دزدى كند، برادرى (يوسف) از او پيش از اين دزدى كرده است. پس يوسف آن سخن را در دل خود پنهان كرد و آن را براى ايشان آشكار نكرد. گفت: شما در جاى بدتری هستيد، و خداوند به آنچه وصف می‌كنيد داناتر است﴾.

﴿در دل خود پنهان كرد و آن را برای ايشان آشكار نكرد﴾ شيخ ابوالحسن مُقری، رحمه الله، گفت: اينجا موضع مدح است، نه موضع ذم، زيرا برادران چون به مولا يوسف، -عَزَّ عَزُّهُ- ، نگريستند در حالی كه او عجز را اظهار كرد، آن هنگام كه پيش از كيسه برادرش به كيسه‌های آنان شروع كرد، دانستند كه آن حكمتى از جانب اوست، پس