﴿پس هنگامی که بارهایشان را آماده کرد، پیمانه را در بار برادرش نهاد، سپس ندا دهندهای ندا داد: ای کاروانیان! به راستی شما دزد هستید﴾: يعنی صاع كه با آن برای آنها پيمانه میكردند؛ اين در ظاهر است.
و اما در باطن : صاع همان سلمان است، و با آن علوم الهی پيمانه و شناخته میشود. و باب همچنين آبكشنده برای آنها و رساننده است، زيرا آبكشنده آن را در بار برادرش قرار داد، يعنی علم معرفت آنها را به سوی او قرار داد تا آنها را به آن راهنمايی كند. و سخن او : ﴿سپس ندا دهندهای ندا داد: ای کاروانیان! به راستی شما دزد هستید﴾: پس حقیقت دزدی همان گرفتن معرفت خدا بدون ابوت و بدون استحقاق است.
[۵۴۳] قَالَ مَوْلَانَا الصَّادِقُ -عَزَّ عَزُّهُ- فِي ذَلِكَ: "احْذَرُوا سُرَّاقَ لُصُوصِ الْأَفْنِيَةِ" أَيْ: مَنْ لَا أْبُوَّةَ لَهُ، وَهُوَ أَنْ يَأْخُذَ الْعِلْمَ مِنْ غَيْرِ أَبِ وَأَمَّا الْمُؤَذِّنُ فَهُوَ مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ.
وَقَوْلُهُ: ﴿فَبَدَأَ بِأَوْعِيَتِهِمْ قَبْلَ وِعَاءِ أَخِيهِ ثُمَّ اسْتَخْرَجَهَا مِن وِعَاءِ أَخِيهِ ۚ كَذَٰلِكَ كِدْنَا لِيُوسُفَ ۖ مَا كَانَ لِيَأْخُذَ أَخَاهُ فِي دِينِ الْمَلِكِ إِلَّا أَن يَشَاءَ اللَّهُ ۚ نَرْفَعُ دَرَجَاتٍ مَنْ نَّشَاءُ ۗ وَفَوْقَ كُلِّ ذِي عِلْمٍ عَلِيمٌ﴾.
فَقَدْ قُلْنَا أَنَّ الصَّاعَ هُوَ الْبَابُ فَأَذِنَ لَهُ الْمَوْلَى بِالنُّطْقِ وَإِظْهَارِ الدَّعْوَةِ فَفَعَلَ. وَقَوْلُهُمْ: ﴿قَالُوا إِن يَسْرِقْ فَقَدْ سَرَقَ أَخٌ لَّهُ مِن قَبْلُ ۚ فَأَسَرَّهَا يُوسُفُ فِي نَفْسِهِ وَلَمْ يُبْدِهَا لَهُمْ ۚ قَالَ أَنتُمْ شَرٌّ مَّكَانًا ۖ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا تَصِفُونَ﴾.




