ظهور مولايمان حسن عسکری -عَزَّ عَزُّهُ- . زيرا سرور ابوشعیب محمد فرزند نصیر تسليم بر او باد دعوت را آشكار و منتشر ساخت.
و از شيخ خود ابو الفتح محمد رحمة الله عليه پرسيدم، گفت: از شيخ خود ابو الحسن مقری در مورد سخن خداوند عز و جل پرسيدم: ﴿پس آنچه را درو کردید، آن را با خوشهاش واگذارید﴾، گفت: خداوند میخواهد بگويد آنچه را از علوم الهی درو كرديد و از افراد مورد اعتماد دانستيد، پس آن را با خوشهاش واگذارید: معنايش اين است كه آن را در وجود خودتان پنهان كنيد و در دلهایتان بگذاريد و تا حد امكان و استطاعت، آن را كتمان كنيد.
﴿مگر اندکی که میخورید﴾: يعنی آن که در آن نقض پرچین تقیه نباشد، پس آن اندکی است که میخورید و آن همان است كه با برادران خود در مباحثههایتان با خداوند به آن عمل میكنيد.
[۵۴۲] وَقَدْ قَالَ مَوْلَانَا الصَّادِقُ -عَزَّ عَزُّهُ- : "لَخَبَرٌ تَرْوِيهِ وَتَدْرِيْهِ خَيْرٌ مِنْ أَلِفٍ خَبَرٍ تَرْوِيهٍ وَلَا تَدْرِيهِ".
وَرَوَتْ طَائِفَةٌ فِي قَوْلِهِ: ﴿فَمَا حَصَدْتُمْ فَذَرُوهُ فِي سُنْبُلِهِ﴾ إِنَّهُ بَقِيَ الْمُؤْمِنُونَ فِي زَمَنِ الْمَوْلَى يُوسُفُ تَحْتَ التَقِيَّةِ إِلَى أَنْ جَاءَ وَقْتُ مُوسَى -عَزَّ عَزُّهُ- وَذَلِكَ لِأَنَّهُ كَانَتْ دَعْوَةُ الْبَاطِلِ لَعَنَهُ اللَّهُ ظَاهِرَةً قَائِمَةً، وَهِيَ السَّبْعُ الْعِجَافُ فَكَانَتْ مِنْ غَيْبَةِ مَوْلَانَا يُوسُفَ -عَزَّ عَزُّهُ-




