امیرالنحل (لقبی برای امیرالمؤمنین) است و پیامبرش، محمد است. و سرزمینی که در آن فساد می‌کنند در اینجا عبارت است از: ابواب و اصحاب مراتب (اشاره به سلسله مراتب روحانی) مانند ایتام، نُقَباء، نُجَباء، مختصّین، مخلصین، ممتحنین و مؤمنانِ طالب، هر یک بر حسب مرتبه خویش.

اینکه کشته شوند یعنی: کافر دانسته شوند.

یا به دار آویخته شوند یعنی: از ایمان اخراج شوند.

یا دست و پایشان به طور مخالف بریده شود یعنی: از علوم باطنی منع گردند و در هواهای نفسانی خود سرگردان رها شوند.

یا از سرزمین خود تبعید شوند یعنی: با آنان سخن گفته نشود و معاشرت نگردد و از حد ایمان به حد کفر و انکار خارج شوند.

این برای آنان خواری و رسوایی در دنیاست: به سبب بدرفتاری‌شان با مؤمنان.

و برای آنان در آخرت عذابی بزرگ است: و آن عذاب، کالبدهای تنگی است که در آن، وحشتِ سر بریده شدن در هر وقت و زمانی بر آنان جاری می‌شود.

[۹۵] وَبِالإِسْنَادِ عَنْ المُفَضَّلِ مِنْهُ السَلامُ أَنَّهُ قَالَ: "اِتَّقُوا جِدَالَ المُسْتَهْزِئِينَ الشَاكِّينَ وَلَا تُجَالِسُوهُمْ فَيَفْتِنُوكُمْ فَإِنَّ المُجَادِلَ فِي النَارِ، وَأَخْرِجُوا المُنَازِعِينَ لَكُمْ فِي دِينِكُمْ مِمَّنْ يَدَّعِي شَيْئًا مِمَّا أَنْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ بَيْنِ ظَهْرَانَيْكُمْ، وَلَا تَدْعُوهُمْ يَقْرَبُونَ مَسَاجِدَكُمْ وَلَا جَمَاعَتَكُمْ،