و شیخ ابوسعید میمون بن قاسم طبرانی قدس الله روحه با اسنادش به جعفر بن محمد بن مفضل از پدرش از جدش سلام ما بر آن دو باد روایت کرده است که روزی به اصحاب خود فرمود: «هر کس از شما علمی درخواست کرد، اگر از اهلش بود، به اندازه ظرفیت او به وی عطا کنید. و اگر معاند و ستیزه‌جو بود، دست و پایش را به طور مخالف قطع کنید»؛ همانگونه که خداوند عز و جل فرموده است: ﴿و مرد و زن دزد را به سزای آنچه کرده‌اند، دستشان را به عنوان کیفری از جانب خدا قطع کنید، و خداوند عزیز و حکیم است﴾.

و آن مرد و زن دزد کسانی هستند که علم خداوند را از راه زنا و بدون اُبُوَّت می‌طلبند و بر سر آن با علما به عناد و ستیز برمی‌خیزند و علوم را بدون سپاسگزاری اخذ می‌کنند. پس دستانشان را قطع کنید، یعنی: به دلیل عنادی که در دل پنهان کرده‌اند، علم و معرفت را از آنان قطع نمایید.

و درباره این فرموده خداوند عز و جل: ﴿همانا جزای کسانی که با خدا و پیامبرش می‌جنگند و در زمین به فساد می‌کوشند، آن است که کشته شوند، یا به دار آویخته شوند، یا دست و پایشان به طور مخالف بریده شود، یا از سرزمین خود تبعید شوند﴾.

کسانی که با خدا و پیامبرش می‌جنگند عبارتند از: مُقَزْمِنَه و مُفَوِّضَه (نام دو گروه مخالف در عقیده) که مؤمنان را آزار می‌دهند و با آنان عناد می‌ورزند، و خداوند،