همانگونه كه عالم -عَزَّ عَزُّهُ- می‌فرمايد: من به فلانی و فلانی چنين و چنان بابی از علم را حفظ دادم. پس زليخا هيچ چيز از علمی را كه حفظ كرده بود آشكار نگذاشت، مگر در اين روز، كه آن را پنهان كرد و قصد بابی از باطن خالص را كرد كه هيچ شائبه‌ای از ظاهر در آن نيست.

و گفت: ﴿بشتاب که برای تو آماده ام ﴾: يعنی من بنده‌ای خالص برای تو هستم، پس خودت را از خودت به وسيله خودت و بدون واسطه به من بشناسان.

پس مولايمان -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: پناه بر خدا. و مَعَاذَ اللَّهِ در اينجا همان اسم است. يعنی: او (اسم) نزد من بزرگتر و جليل‌تر و عظيم‌تر از آن است كه تو حقيقت منزلت او را بشناسی، زيرا آن منزلتی است كه جز من آن را به حقيقت نمی‌داند، چرا كه من معنای او هستم.

و در اينجا سخن خداوند متعال وارد شده است: ﴿کسانی که به خدا و پیامبرانش کفر می‌ورزند و می‌خواهند میان خدا و پیامبرانش جدایی افکنند و می‌گویند: به برخی ایمان می‌آوریم و به برخی کفر می‌ورزیم، و می‌خواهند راهی میان آن دو برگزینند﴾: يعنی می‌خواهند كه بين معنا(علی) و حجاب او(محمد) واسطه‌ای جدا كننده باشد تا آن را راهی برای انکار قرار دهند.آنان کافران حقیقی هستند.