و حمزة بن ربیع از سرور ما ابوشعیب از عمر بن فرات سلام ما بر آن دو باد روایت کرده است، گفت: مولای ما رضا عزتش والا باد فرمود: «خداوند این امر را چنان پنهان داشت که گمان برده شد دوست ندارد آن را آشکار سازد، و از سویی چنان آشکارش کرد که گمان برده شد دوست ندارد آن را پنهان نماید.»
[۹۳] وَعَنْ العَدَوِيِّ عَنْ يُونُسَ بْنِ ظَبْيانَ عَلَيْهِ السَلَامُ عَنْ العَالِمِ -عَزَّ عَزُّهُ- أَنَّهُ قَالَ: "لَقَدْ أَخْفَى اللّٰهُ هٰذَا الأَمْرَ حَتَّى ظُنَّ أَنَّهُ أَحَبَّ أَنْ لَا يُعْبَدَ".
و از عدوی از یونس بن ظَبیان علیه السلام از عالم عزتش والا باد روایت است که ایشان فرمود: «خداوند این امر را چنان پنهان داشت که گمان برده شد که او دوست دارد عبادت نشود.»
[۹۴] وَرَوَاهُ الشَيْخُ أَبُو سَعِيدٍ مَيْمُونُ بْنُ القَاسِمِ الطَبَرَانِيِّ قَدَّسَهُ اللّٰهُ بِإِسْنَادِهِ إِلَى جَعْفَرَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ المُفَضَّلِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَلَيْنَا سَلَامُهُمَا أَنَّهُ قَالَ يَوْمًا لِأَصْحَابِهِ: "مَنْ سَأَلَكُمْ عِلْمًا فَأَعْطُوهُ عَلَى مِقْدَارِهِ إِذَا كَانَ مِنْ أَهْلِهِ، وَإِذا كَانَ مُعَانِدًا فَاقْطَعُوا يَدَهُ وَرِجْلَهُ مِنْ خِلَافٍ" كَمَا قَالَ -عَزَّ وَجَلَّ- : ﴿وَالسَارِقُ وَالسَارِقَةُ فَاِقْطَعُوا أَيْدِيَهُمَا جَزَاءً بِمَا كَسَبَا نَكَالًا مِنَ اللّٰهِ وَاللّٰهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ﴾1