﴿و چون به آنها گفته شود ایمان بیاورید همان‌طور که مردم ایمان آوردند، می‌گویند: آیا ما ایمان بیاوریم همانند سفیهان؟ آگاه باشید! به درستی که ایشان خود سفیهانند، ولی نمی‌دانند﴾: آيا تفسيركننده‌ای می‌تواند اين سخن را آشكارتر از آنچه خداوند تفسير و روشن ساخته است، تفسير كند؟ ولی آنها نمی‌دانند؛ شقاوت و هواهای نفساني بر آنان غلبه يافته، جهالت آنها را فريفته و بلا دامنگيرشان شده است. و خداوند جلّ ثناؤه فرموده است: ﴿ آیا دیدی کسی را که هوای نفسش را معبود خود گرفت؟ و خدا او را با وجود علم و آگاهی گمراه ساخت و بر گوش و قلبش مُهر زد و بر دیده‌اش پرده افکند. پس چه کسی بعد از خدا او را هدایت می‌کند؟ آیا متذکر نمی‌شوید؟﴾.

پس سخن او: (و خدا او را با وجود علم گمراه ساخت): يعنی با وجود علم و آگاهی او به اينكه حق است او را گمراه ساخت. و خداوند هوای نفس را از پيامبرش -عَزَّ عَزُّهُ- نفی كرده و فرموده است: ﴿و از روی هوای نفس سخن نمی‌گوید، آن نیست مگر وحیی که به او نازل می‌شود﴾.

﴿و چون با اهل ایمان ملاقات کنند، گویند: ایمان آوردیم، و چون با شیاطین خود خلوت کنند، گویند: ما با شماییم، فقط مسخره‌کننده هستیم﴾: اين آيه آشكار است و نيازی به تفسير ندارد، زيرا در وصف انكاركنندگان آمده است.