و شيخم ابوالحسن علی بن عبدالله المُقریّ رضی الله عنه با سندش از راويان خود، از مَولای ما ابوجعفر باقر -عَزَّ عَزُّهُ- برايم روايت كرد كه از او درباره‌ی سخن خداوند عزّوجلّ پرسيده شد: ﴿و هيچ يك از شما نيست مگر آنكه وارد جهنم می‌شود؛ اين امری حتمی و قضاشده بر پروردگار توست﴾، پس فرمود: "هنگام خارج شدن نَفس مُتوفّی ، قالب‌هايی كه نفس در آن‌ها سير خواهد كرد و پيراهن‌هايی كه خواهد پوشيد، برای او مجسم می‌شود، و دعوت به توحيد بر او عرضه می‌گردد. پس اگر از اهل آن دعوت باشد، به آن اقرار می‌كند و چنان می‌شود كه خداوند تعالی فرمود: ﴿سپس كسانی را كه تقوا پيشه كردند نجات می‌دهيم﴾، به سبب اقرارشان به دعوت. و اگر امتناع ورزد و حقّ را انكار كند، چنان می‌شود كه فرمود: ﴿و ستمكاران را در آن زانو زده رها می‌كنيم﴾؛ يعنی در مَسوخيّه (مسخ در قالب حيوان)؛ پس چه بسيارند كسانی كه گوشت برادرش را خورد و استخوان پدرش را شكست."

[۵۱۸] وَبِالْإِسْنَادِ بِعَيْنِهِ عَنْ شَيْخِي رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ أَشْيَاخِهِ عَنِ الْمُوَلَى الصَّادِقِ الْوَعْدِ -عَزَّ عَزُّهُ- أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ جَلَّ ذِكْرُهُ: ﴿وَإِن مِّنكُمْ إِلَّا وَارِدُهَا ۚ كَانَ عَلَىٰ رَبِّكَ حَتْمًا مَّقْضِيًّا﴾ قَالَ مَوْلَانَا: "هِيَ دَعْوَةُ الْحَقِّ، لَابُدَّ لِلْمُؤْمِنِ وَالْكَافِرِ فِي هَذِهِ الدَّارِ أَنْ يَعْلَمَ أَنَّ مَوْلَانَا أَمِيرَ النَّحْلِ إِلَهُ الْآلِهَةِ وَرَبُّ الْأَرْبَابِ، فَإِذَا كَانَ عِنْدَ نَقْلَتِهِ رَأَى أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ كَمَا قَالَ: