كَانَ فِي الْبَشَرِيَّةِ أَعْمَى فَإِنَّهُ يَكُونُ كَذَلِكَ، أَوْ أَعْوَرَ أَوْ أَعْرَجَ إِلَى غَيْرِهِ مِنَ الْعِلَلِ وَالْعَاهَاتِ".
و از مَولای ما امام حسن عسكری در اين روايات باطنی -عَزَّ عَزُّهُ- درباره‌ی حيوانات مسخ شده پرسيده شد، پس فرمود: "آن دوري چرخان است كه اهل انكار در آن می‌چرخند؛ پس برخی از آن‌ها حيواناتی كه ذبح می‌شوند هستند، و برخی از آن‌ها كسانی هستند كه بدون ذبح می‌ميرند، و برخی از آن‌ها بازگردانده شدگان به پايين‌ترين حد هستند، و برخی از آن‌ها كسانی هستند كه مرگشان در خشكی رخ می‌دهد و آن حيوانات وحشی است و برخی از آن‌ها در دريا می‌ميرند. و آنچه در خشكی شكار می‌شود و ذبح می‌گردد و از پوست و پشمش از وحوش استفاده می‌شود، و همچنين آنچه در دريا ماهی است كه صيد می‌شود و خورده می‌شود. و برخی از آن‌ها در دريا پرورش می‌يابند و بزرگ می‌شوند سپس در مدّت حتمی می‌ميرند، مانند پرندگان و وحوش در بيابان. و فسخ كه رخ می‌دهد در بشريّت است، پس لَنگ يا فلج می‌شود، يا آفتی به او می‌رسد، يا از صورت و اندامش كاسته می‌شود. پس هرگاه به مَسوخيّه منتقل شد، در آن نيز چنين خواهد بود: اگر نيكويی‌اش تغيير يافت (زشت شد)، اگر در بشريت كور بود، در آن نيز چنين خواهد بود، يا يک چشم يا لَنگ و ديگر بيماری‌ها و آفت‌ها."