و شترها در زيور پرورش می‌يابند و با آن‌ها شناخته می‌شوند، همانگونه كه بشر را با صفات و نام‌هايشان می‌شناسند، جز اينكه صورت‌های آن‌ها گويا و بيان‌گر نيست، زيرا از سخن گفتن منع شده‌اند.

و سخن خداوند سبحانه و تعالی : ﴿بگو: سنگ يا آهن باشيد ❁ يا خلقی از آنچه در سينه‌های شما بزرگ می‌نمايد. پس خواهند گفت: چه كسی ما را باز می‌گرداند؟ بگو: همان كسی كه شما را نخستين بار آفريد. پس به سوی تو سرهای خود را تكان می‌دهند و می‌گويند: آن كِی خواهد بود؟ بگو: اميد است كه نزديك باشد ❁ روزی كه شما را فرا می‌خواند، پس با ستايش او اجابت می‌كنيد و گمان می‌بريد كه جز اندكی درنگ نكرده‌ايد﴾. پس سنگ و آهن معروف هستند، و آنچه در سينه‌های شما بزرگ می‌نمايد، طلا و نقره است.

[۵۱۳] وَرُوِيَ فِي مُصْحَفِ ابْنِ مَسْعُودٍ: ﴿وَإِن مِّنكُمْ إِلَّا وَارِدُهَا ۚ كَانَ [عَلِيٌّ] رَبُّكَ حَتْمًا مَّقْضِيًّا﴾¹.

و در مُصحَف ابن مسعود روايت شده است: ﴿و هيچ يك از شما نيست مگر آنكه وارد جهنم می‌شود؛ علی پروردگار تو بود و اين امری حتمی و قضاشده است﴾. (اشاره به تفسير باطنی كه "ربُّك" را به علی عزعزه منسوب می‌كند.)