[۸۲] وَرَوَاهُ السَيّارِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ صَدَقَةَ العَنْبَرِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ الزَاهِرِيِّ عَلَيْهمُ السَلَامُ عَنْ المُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ الجُعْفِيِّ عَلَيْنَا سَلَامَهُ قَالَ: قِيلَ لِلصَادِقِ -عَزَّ عَزُّهُ- : أَنُعَلِّمُ أَوْلَادَنَا هٰذَا العِلْمَ؟ قَالَ: "لَا، فَإِنَّ اللّٰهَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يُدْخِلَ أَحَدَكُمْ فِي هٰذَا الأَمْرِ أَخَذَ بِضِبْعَيْهِ فَأَدْخَلَهُ فِيهِ شَاءَ أَمْ أَبَى".
و این را سیّاری از محمد بن صدقه عنبری از محمد بن سنان زاهری علیهم السلام از مفضل بن عمر جعفی سلام ما بر او باد روایت کرده است، گفت: به صادق عزتش والا باد عرض شد: «آیا این علم را به فرزندانمان بیاموزیم؟» فرمود: «نه، زیرا خداوند هرگاه بخواهد یکی از شما را در این عقیده و راه وارد کند، دو بازویش را می‌گیرد و او را خواه بخواهد یا نخواهد، در آن داخل می‌کند.»
[۸۳] وَحَدَّثَ العَدَوِّيُّ عَنْ حَمَّادٍ قَالَ: قَالَ الصَادِقُ -عَزَّ عَزُّهُ- : "لَا يُعَلَّمَنَّ إِلَّا المَأْمُونُ العِلْمَ الأَكْبَرَ".
و عَدَوی از حمّاد روایت کرده است، گفت: صادق عزتش والا باد فرمود: «برترین دانش نباید آموخته شود مگر به شخص مورد اعتماد.»
[۸۴] وَبِإِسْنَادِهِ قَالَ: حَدَّثَنِي الهَمْدَانِيُّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الخُدَرِيِّ عَلَيْهِ السَلَامُ قَالَ: قَالَ المَوْلَى صَاحِبُ العَسْكَرِ -عَزَّ عَزُّهُ- : "لَا تُلْقُوْا هٰذَا الأَمْرَ إِلَى أَحَدٍ فَإِنَّ اللّٰهَ إِذَا أَرَادَ بِعَبْدٍ خَيْرًا أَدْخَلَهُ فِيهِ شَاءَ أَمْ أَبَى".