و از او، از رجال خود، از مولا جعفر صادق، که عزتش بزرگ باد، روایت است که از او درباره‌ی عقل و چیستی آن پرسیده شد، پس فرمود:عقل آن چیزی است که به وسیله

آن، خداوند رحمان عبادت می‌شود و بهشت‌ها به دست آورده می‌شود. پرسش‌کننده گفت: پس آنچه در معاویه بود چیست؟ فرمود:آن مکر و شیطنت است؛ آن به عقل شباهت دارد، ولی عقل نیست.

[5] وَبِإِسْنادِهِ عَنْ مَوْلَانَا أَمِيرِ المُؤْمِنِينَ عَزَّتْ أَسْمَاؤُهُ قَالَ: "إِعْجَابُ المَرْءِ بِنَفْسِهِ دَلِيلٌ عَلَى ضَعْفِ عَقْلِهِ".

و با اسنادِ او، از مولای ما امیرالمؤمنین، که نام‌هایش بزرگ باد، روایت است که فرمود:خودپسندیِ شخص، دلیلی بر ضعفِ عقلِ اوست.

( عقل وعبادت )

[6] وَبِالإِسْنادِ عَنْهُ بِعَيْنِهِ عَنْ الشَيْخِ أَبِي الحُسَيْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الجَلِيِّ قَدَّسَ اللّٰهُ رُوحَهُ عَنْ المَوْلَى الصَادِقِ -عَزَّ عَزُّهُ- وَقَدْ قِيلَ: إِنَّ فُلَانًا مِنْ عِبادَتِهُ وَدِينِهِ عَلَى أَمْرٍ حَسَنٍ يَجُوزُ الوَصْفَ، فَقالَ مَوْلَانَا -عَزَّ عَزُّهُ- : "فَكَيْفَ عَقْلُهُ؟" قِيلَ: لا نْدْرِي قالَ: "إِنَّ الثَوَابَ عَلَى قَدْرِ العَقْلِ، إِنَّ رَجُلًا مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَانَ يَعْبُدُ اللّٰهَ فِي جَزِيرَةٍ خَضْرَاءَ كَثِيرَةِ الشَجَرِ