وَحَدَّثَنِي مَوْلَايَ الشَّيْخُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ الْبَلَدِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: حَدَّثَنِي أَبُو الْقَاسِمِ عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ عِيسَى النُّعْمَانِيِّ رَحِمَهُ اللَّهُ عَنْ الشَّيْخِ الْجَلِيلِ أَبِي الْحُسَيْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الْجَلِيِّ عَلَيْهِ رِضْوَانُ الْمَلِكِ الْعَلِيِّ أَنَّهُ قَالَ: قَالَ اللَّهُ مَا أَنْزِلُ فِي بَيْتٍ قَطُّ إِلَّا وَنَزَلَ الضِدُّ لَعَنَهُ اللَّهُ حِذَاءَهُ.

و از محمد بن سِنان عليه السلام روايت شده است كه گفت: صادق -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: "همانا خداوند در صورَت محمد و علی هفتصد بار ظاهر شد و آن‌ها را به كمال دعوت خواند، همانگونه كه با آن در اوّل قبه محمدی ظاهر شد، مانند به مانند. در تمام آن موارد، خلق برای محمد به نبوت اقرار می‌كنند، اما عظمت منزلتش را به نورانيّت، و اينكه او امين خدا و مقام او و اسم اعظم اوست انكار می‌نمايند، و برای علی به ولايت و مقام امامت اقرار می‌كنند، اما او را به ربوبيت انكار می‌نمايند."

و مَولای من شيخ ابوعبدالله محمد بن الحسن البَلَدی رضی الله عنه برايم روايت كرد كه گفت: ابوالقاسم علی بن الحسن بن عيسی النُعمانی رحمه الله از شيخ جليل ابوالحسين محمد بن علی الجَلِيّ برايم روايت كرد كه فرمود: خداوند فرمود: من در هيچ مكانی فرود نمی‌آيم، مگر آنكه ضد لعنت خدا بر او باد در مقابل آن فرود آيد.

[۵۰۳] وَمِنْ قَوْلِ السَيِّدِ مُحَمَّدٍ -عَزَّ عَزُّهُ- : "مَا بَعَثَ اللَّهُ نَبِيًّا إِلَّا وَبَعَثَ مَعَهُ شَيْطَانًا وَإِنِّي سَأَلْتُ اللَّهَ أَنْ يُسْلِمَ شَيْطَانِي فَأَسْلَمَ" وَقَالَ أَيْضَاً مَا أَجْمَعَ عَلَيْهِ سَائِرُ الْمُسْلِمِينَ: "اللَّهُمَّ تَمِّمِ