نجيب نيست، به دليل سخن تعالی: ﴿و روز قيامت كسانی را كه بر خدا دروغ بستند، می‌بينی كه چهره‌هایشان سياه شده است، آيا در دوزخ جايگاهی برای متكبّران نيست؟﴾.

[۴۹۷] وَفِيهِ قَالَ مَوْلَانَا الصَّادِقُ -عَزَّ عَزُّهُ- : "الْأَسْوَدُ كَلَوْنِهِ هُوَ الْعَبْدُ الْمَذْمُومُ الَّذِي قَالَ الْمِيمُ -عَزَّ عَزُّهُ- فِيهِ: عَلِّقْ سَوْطَكَ بِحَيْثُ يَرَاهُ عَبْدُكَ".

و در مورد او مولای ما صادق -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود:آن كه سياه است مانند رنگش، همان بنده‌ی نكوهيده است كه محمد -عَزَّ عَزُّهُ- درباره‌ی او فرمود: «شلاق خود را در جايی بياويز كه بنده‌ات آن را ببيند» (اشاره به لزوم ترساندن او).

[۴۹۸] وَقَدْ سُئِلَ مَوْلَانَا أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ -عَزَّ عَزُّهُ- عَنِ الْأَسْوَدِ الَّذِي صِفَتُهُ مَا تَقَدَّمَ ذِكْرُهُ فَقَالَ: "لَا يَنْجُبُ" فَقِيلَ لَهُ: يَا مَوْلَانَا، فَإِنْ عَرَفَ؟ قَالَ: "تَكُونُ حُجَّةً عَلَيْهِ لَا لِهِ".

و از مَولای ما اميرالمؤمنين -عَزَّ عَزُّهُ- درباره‌ی أسوَد كه صفتش پيشتر ذكر شد پرسيده شد، پس فرمود: نَجيب نيست.پس به او گفته شد: ای مَولای ما، اگر معرفت و حقيقت شما را بشناسد چطور؟ فرمود: " آن معرفت حجّتی عليه او خواهد بود، نه به نفع او."

[۴۹۹] يُؤَيِّدُ مَا ذَكَرْنَاهُ مِنَ السِّلْسِلَةِ الَّتِي ذَرَعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا مَا رَوَاهُ جَابِرُ بْنُ يَزِيدَ الْجُعْفِيِّ مِنْهُ السَلامُ قَالَ: قَالَ مَوْلَانَا الْبَاقِرُ -عَزَّ عَزُّهُ- : ﴿ثُمَّ فِي سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ