و روايت شده است: كه فرشتگان گفتند: اين شخص عُمر يافت ، پس در قُبّه‌ی هاشمی عُمَر ناميده شد، اين امر را سخن خداوند سبحانه تأييد می‌كند: ﴿و هنگامی كه به فرشتگان گفتيم: برای آدم سجده كنيد، پس سجده كردند مگر اِبليس كه از جنّ بود و از فرمان پروردگارش سرپيچی كرد ، آيا او و نسل او را به جای من، اولياء خود می‌گيريد در حالی كه آن‌ها دشمن شما هستند؟ چه بد جايگزينی برای ستمكاران است﴾

پس خداوند او را از آسمان معرفت فرو فرستاد، چنانكه فرمود: ﴿گفت: پس از آن جايگاه خارج شو، كه تو رانده شده‌ای ❁ و همانا لعنت من تا روز قيامت بر توست﴾ پس اين خلاصه‌ترين داستان اِبليس است و نام او پيش از اين عزازيل ذكر شد، و از نام‌هايش: الشَّيصَبان، و بِذَبَخت بن شومان است، و در زمان‌های گذشته با اين نام‌ها شناخته می‌شد.

[۴۹۴] يُؤَيِّدُ ذَلِكَ مَا رَوَيْنَاهُ عَنْ مَوْلَانَا أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ -عَزَّ عَزُّهُ- أَنَّهُ قَالَ عَلَى مِنْبَرِ عَظَمَتِهِ بِالْبَصْرَةِ: "أَنَا أَبْدَيْتُ إِبْلِيسَ وَأَخْزَيْتُهُ بِعِلْمِي لَا أَنَّنِي ظَلَمْتُهُ، لَكِنَّ عَمَلَهُ السُّوءُ أَوْرَدَهُ هَذَا الْمَوْرِدَ".