استثناء سجده كردند ❁ مگر اِبليس كه اِبا كرد از اينكه با سجده‌كنندگان باشد﴾، پس اين اولين مخالفت و معصيت او بود.

پس معنی -عَزَّ وَجَلَّ- به او فرمود: ﴿گفت: ای اِبليس، چه چيز تو را باز داشت از اينكه برای آنچه با دو دست خود آفريدم سجده كنی؟ آيا استكبار ورزيدی يا از برترين‌ها بودی؟ ❁ گفت: من از او بهترم، مرا از آتش آفريدی و او را از گِل آفريدی﴾ و اين، تأييد می‌كند آنچه را شرح داديم، كه معنی جز اسم چيزی را آشكار و ايجاد نكرد، پس محاوره در ظاهر، امتناع او از سجده برای آدم بود.

و همچنين در باطن: روايت وارد شده است كه اِبليس از سجده برای اسم اِبا كرد، زيرا ضِدّ از اول آفرينش سر باز نزد و معانده نكرد مگر با إِسم، و سبب سركشی و استكبارش چيزی جز حسد بر إِسم نبود.