پس به آن دو گفت: شيوه و روش خداوند اين بود كه وقتی می‌خواست مرا خلق كند، اين امر را به من اعلام كرد ، پس اگر می‌خواستم، مرا خلق می‌كرد و اگر نمی‌خواستم، مرا خلق نمی‌كرد.

پس پروردگار بر ابليس و والدينش خشمگين شد و آن‌ها را از آسمان به زمين فرو فرستاد و در آنجا ساكن گرداند، پس آن‌ها اصل الجَانّ هستند، و همانا آن‌ها در اين دار تا زمانی كه خداوند متعال خواست اقامت گزيدند و نسل پديد آوردند و قبايل بی‌شماری بودند، و همانا خداوند جلّ ثناؤه در ميان آن‌ها پيامبرانی برانگيخت همانگونه كه برای كسانی كه قبل از آن‌ها بودند مبعوث كرد، پس پيامبران و رسولان را تكذيب كردند و ايمان نياوردند و رئيس طبقه‌ی پيامبران مبعوث شده به سوی آن‌ها را كشتند و نامش يُوسُف بن ماكان بود، و درباره‌ی او خداوند سبحانه و تعالی در كتاب خود فرمود: ﴿و به تحقيق يوسف پيش از اين با دلايل آشكار نزد شما آمد، پس پيوسته در آنچه برايتان آورد در ترديد بوديد، تا آنگاه كه هلاك شد گفتيد خدا هرگز پس از او رسولی نخواهد فرستاد، اينگونه خداوند كسی را كه اسراف‌كار و شكّاك است گمراه می‌كند﴾.

و سخن او تعالی ذكره : ﴿و رسولانی كه سرگذشتشان را پيش از اين بر تو حكايت كرديم و رسولانی كه سرگذشتشان را بر تو حكايت نكرديم، و خداوند با موسی سخن گفت﴾، يعنی رسولانی كه به سوی امت‌های مذكور پيش از ما فرستاد.