پس اولین درجه از درجات مقربین و شریف‌ترین آن‌ها از نظر منزلت، مُختَبَرین هستند. و والاترین مُختَبَرین از نظر مرتبه و شریف‌ترین آن‌ها از نظر منزلت، عبدالرحمن بن مُلجَم مرادی علیه السلام است.
پس او اولینِ مقربین و سید مُختَبَرین است، و او همان أبونواس الحسن بن هانیء در زمان مولای ما امام علی بن موسی -عَزَّ عَزُّهُ- است، اگرچه نام و صفتش تغییر کرده است.
او نزد طایفۀ خصیبیه که اهل حقیقت و هدایت یافته‌اند، چنین است. و در این باره، شیخ ما سید خصیبی خدا مقامش را شرافت دهد می‌گوید:
من نواسی (ابونواس) در این زمان تو هستم ای سید قومم و بندۀ برادرانم
و آنچه ما در این فصل دربارۀ عبدالرحمن بن ملجم علیه السلام روایت کردیم که او اولین مقربین است، چیزی است که ابونصر محمد رحمه الله برایم روایت کرد... که او از سید ابوعبدالله خصیبی شرف الله مقامه شنیده است: «أنا النواسی»؛ معنی آن این است که او به مدح نواسی که همان مُختَبَر مرادی (ابن ملجم) است، سخن می‌گوید.
و با این کار، با تمام فرقه‌های موحدین مخالفت کرد و از فضل و منزلت شگفت‌انگیز ابن ملجم چیزی را دانست که دانش شیوخ آن‌ها از درک آن قاصر بود.
این امر تأیید می‌شود با روایتی که از خصیبی نقل کردیم که روزی به یارانش گفت: «من با مدح دو مرد نزد شما آمده‌ام که اگر اهل توحید مدح آن‌ها را بشنوند، شما را کافر