وَلَا امْحَتَانُ جِهَادٍ بِالسَّيْفِ أَمْرٌ جَلِيلٌ

مَعْنَاهُ: إِنَّ اللَّهَ أَعْدَلُ وَأَكْرَمُ مِنْ أَنْ يَبْتَلِيَكَ بِالْجِهَادِ وَأَنْ تُقَاتِلَ بِالسَّيْفِ لِتَقْتُلَ، وَإِنَّمَا أَمَرَكَ أَنْ تُجَاهِدَ بِنَفْسِكَ وَبِلِسَانِكَ وَعِلْمِكَ إِنْ قَدِرْتَ وَأَمْكَنَكَ الْوَقْتُ لِلْكُفَّارِ وَتُخَالِفُهُمْ فِي كُلِّ شَيْءٍ وَ تُجَاهِدُهُمْ قَوْلَاً وَفِعْلَاً، فَإِنَّ أَمْوَالَهُمْ وَدِمَاءَهُمْ وَأَهْلِيهِمْ مُبَاحُونَ لَكَ، وَحَلَالٌ لَكَ كُلُّهُ لَيْسَ فِيهِ شَيْءٌ مُحَرَّمٌ عَلَيْكَ مِنْ جَمِيعِ مَا فِي الدَّارِ إِلَّا ظَهْرُ أَخِيكَ الْمُؤْمِنَ وَمَالُهُ وَحُرْمَتُهُ، فَإِنَّ الْمُؤْمِنَ حَرَمٌ كُلُّهُ.

معنی آن این است: همانا خداوند عادل‌تر و بزرگوارتر از آن است که تو را به جهاد مبتلا سازد و به تو امر کند که با شمشیر بجنگی تا کسی را بکشی. بلکه به تو امر کرده است که با نفْس خودت، و با زبان خودت، و با علم خودت اگر قادر بودی با کفار جهاد کنی.

و در هر چیز با کفار مخالفت کنی و با آن‌ها در گفتار و کردار جهاد کنی. پس همانا اموال، خون و اهل آن‌ها بر تو مباح و حلال است، و هیچ چیزی از تمام آنچه در این جهان است بر تو حرام نیست، مگر پشت برادر مؤمنت غیبت و سعایت و مالش و حُرمتش؛ زیرا مؤمن سراپا حرمت است.