معنی غسل: این است که با آب غسل کند و از جنابت پاک شود.
و جنابت نزد اهل توحید: دوری جستن از علم بدون معرفت است. پس هنگامی که بر آن علم وقوف یافتی و آن را دانستی، همانا غسل کرده‌ای و عالم تو را با علمی که به تو القا کرده است، پاک ساخته است.
و قربانی کردن نزد اهل ظاهر: ذبیحه‌ای است که در منی ذبح می‌شود و بر تو واجب است.
اما نزد اهل باطن: معنی آن این است که بر تو واجب است که علم را به برادر مؤمنت هدیه کنی و از آنچه خداوند عزّ و جلّ تو را به آن اختصاص داده و از دین و دنیایت روزی داده است، او را بهره‌مند سازی، و برادر فقیرت را محتاج سؤال نکنی، بلکه خودت آغاز به بخشش کنی.
[۴۸۷] كَمَا قَالَ الرَّسُولُ -عَزَّ عَزُّهُ- : "تَهَادَوْا تَحَابُّوا" أَيْ: لِيَهْدِ بَعْضُكُمْ بَعْضَاً مَا قَدِرَ عَلَيْهِ وَأَوْصَلَهُ اللَّهُ إِلَيْهِ مِنْ دِينِهِ وَدُنْيَاهُ، وَلَا يَمُنُّ عَلَيْهِ.
همان‌گونه که رسول -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: «به یکدیگر هدیه دهید تا محبت ورزید.» یعنی: هر یک از شما به دیگری از دین و دنیایش آنچه خداوند به او رسانده و قادر به آن است، هدیه دهد و بر او منّت نگذارد.