و درباره معنای این سخن که: «مردان بر آنان علو نمی‌جویند یا بر آنان سوار نمی‌شوند»، تفسیرش این است که گاهی ممکن است برای مؤمن در دوران کودکی‌اش از روی فریب و ترس چنین اتفاقی بیفتد، و این به سبب گناهی است که در قمیصی غیر از این قمیص (کالبد و حیاتی دیگر) مرتکب شده، و جرمی است که در حق برادر مؤمنش انجام داده است، از قبیل دریدن آبروی او، یا نگاه کردن به ناموس او، یا یاری رساندن به دشمن علیه او، و افتخار کردن به همنشینی با مخالفان. پس به سزای آنچه کرده است، کالبدِ ضدِّ ملعون بر کالبدِ پاک او علو می‌جوید و او را لگدمال کرده، خوار و سرکوب می‌نماید، و این عین عدالت از سوی باری تعالی است.

و این سخن، باطن دیگری نیز دارد: «مردان بر آنان علو نمی‌جویند». این مردانِ نکوهش‌شده، همان اصحاب علم ظاهر هستند. آنان با علم خویش بر مؤمن برتری نمی‌یابند و مؤمن زیر رأی آنان نمی‌رود و در نماز جماعتشان حاضر نمی‌شود و به گفتارشان گوش نمی‌دهد. پس اگر چنین کند، همانا ضدِّ ملعون بر مؤمن حقیقی علو جسته است.

[۷۷] وَقَوْلُهُ -عَزَّ عَزُّهُ- : "وَلَا يَمُدُّونَ أَيْدِيَهُمْ لِلسُؤَالِ"