أَوَّلَ لَيْلَةٍ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ (که در آن نزدیکی حلال شد و غسل واجب شد).

وَلَيْلَةُ سَبْعَ عَشْرَةَ، وَلَيْلَةُ تِسْعَ عَشْرَةَ، وَلَيْلَةُ إِحْدَى وَعِشْرِينَ، وَلَيْلَةُ ثَلَاثٍ وَعِشْرِينَ. وَلَيْلَةُ النِّصْفِ مِنْ شَعْبَانَ. كُلُّ هَذِهِ اللَّيَالِي تُرْتَجَى فِيهَا لَيْلَةَ الْقَدْرِ، وَأَوْجَبَ فِيهَا الْغُسْلَ كُلَّهَا، وَفِي لَيْلَةِ النِصْفِ مِنْ شَعْبَانَ زِيَارَةُ مَوْلَانَا الْحُسَيْنِ -عَزَّ عَزُّهُ- .

در همۀ این شب‌ها، لیلة القدر امید می‌رود، و غسل در همۀ آنها واجب است. و در شب نیمۀ شعبان، زیارت مولای ما حسین -عَزَّ عَزُّهُ- قرار دارد.

وَفِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ سَمَاعٌ، وَهُوَ مَا حَدَّثَنِي بِهِ الشَّيْخُ أَبُو الْهَيْثَمِ سِرِّيُّ بْنُ حَمْدَانَ، وَحَدَّثَنِي يُونُسُ الدَّاوُودِيُّ وَحُمُودٌ الْمِصْرِيُّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ كُلُّهُمْ لَا خَلَافَ بَيْنَهُمْ عَنْ سَيِّدِنَا أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْحُسَيْنِ بْنِ حَمْدَانَ الْخَصِيبِيِّ نَضَّرَ اللَّهُ وَجْهَهُ وَقَدْ سَأَلُوهُ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ سُبْحَانَهُ: ﴿إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ ...﴾¹ فَقَالَ: "لَيْلَةُ الْقَدْرِ: أُمُّ سَلَمَةَ شَخْصُ السَيِّدِ سَلْمَانَ، تَنْزَّلُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ فِيهَا: فَالْمَلَائِكَةُ الْأَيْتَامُ، بِإِذْنِ رَبِّهِمْ: سَلْمَانُ الْبَابُ، مِنْ كُلِّ أَمْرٍ سَلَامٌ هِيَ: السَّلَامُ هُوَ سَلْمَانُ إِلَيْهِ التَّسْلِيمُ، حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ: هَذَا سَمَاعِي مِنْهُمْ فَلْيَقُلْ خَصْمْنَا مَا شَاءَ".

و دربارۀ لیلة القدر، روایتی وجود دارد، که شیخ ابوالهیثم سرّی بن حمدان و یونس الداوودی و حمود المصری خدای از همه ایشان راضی باد بدون اختلاف از سید ما ابوعبدالله حسین بن حمدان خصیبی خدایش روی او را شاداب کند برای من روایت