فَالْإِسْمُ هُوَ السَيِّدُ مُحَمَّدٌ -عَزَّ عَزُّهُ- وَهُوَ الَّذِي يَهْدِي إِلَى اللَّهِ الْمَعْنَى رَبُّهُ الَّذِي لَا مَعْبُودَ لَهُ سِوَاهُ.

همان‌گونه که از ابوحمزه علیه السلام روایت شده است که به مولای ما علی بن الحسین -عَزَّ عَزُّهُ- گفت: «ای مولای من، بر من به معرفت این پنج باب منّت بگذار.» پس ایشان فرمود: «ای اباحمزه، ایشان در حال ظهورات به صورت پنج عدد هستند، اما در حقیقت یک شخص هستند و آن سلمان است؛ و اگرچه نام‌ها و صفاتش تغییر کرده، او یک باب واحد است.»

و اسم هدایت می‌کند به سوی معنی پروردگارش و می‌رساند به او

پس اسم همان سید محمد -عَزَّ عَزُّهُ- است، و او کسی است که به سوی معنی که پروردگارش است و معبودی جز او ندارد، هدایت می‌کند.

[۴۸۲] وَقَدْ رُوِيَ عَنِ الْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ مِنْهُ السَلامُ أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ -عَزَّ وَجَلَّ- : ﴿وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفَاءَ وَيُقِيمُوا الصَّلَاةَ وَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ ۚ وَذَٰلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ﴾¹ فَقَالَ مِنْهُ السَلامُ: "الْعِبَادَةُ لِلْمَعْنَى بِالْإِخْلَاصُ، وَالْمِيمُ يَهْدِي إِلَى اللَّهِ رَبَّهِ وَيُنِيلُ بِمَعْرِفَتِهِ، لِأَنَّ الْمُلْكَ لَهُ وَبِيَدِهِ، وَالْجَزَاءُ عَلَيْهِ".