الْمِيمِ وَلَيْسَ بَعْدَهَا صَلَاةٌ فِي النَّهَارِ، مَعْنَاهُ: إِنَّ الْمَعْنَى تَعَالَى لَمْ يُظْهِرْ الْإِسْمَ بَعْدَهَا بِالتَّأْنِيثِ وَلَا ظَهْرَ قَبْلَهَا بِالْفَرْجِ وَالْوَفْرَةِ إِلَّا فِي هَذِهِ الْقُبَّةِ الْهَاشِمِيَّةِ لِظُهُورِ الْحَاءَاتِ الثَّلَاثِ مِنْهَا.

المغرب بالإمام الحسن: وَشَخْصُ صَلَاةِ الْمَغْرِبِ مَوْلَانَا الْحَسَنِ، مَا تَرَكَهَا النَّبِيُّ فِي حَضَرٍ أَوْ فِي سَفَرٍ -عَزَّ عَزُّهُ- وَلَا أَمَرَنَا بِالْقَصْرِ فِيهَا، وَهِيَ الْوُسْطَى الَّتِي أَمَرَ اللَّهُ -عَزَّ وَجَلَّ- بِالْمُحَافَظَةِ عَلَيْهَا فَقَالَ تَعَالَى: ﴿حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَالصَّلَاةِ الْوُسْطَىٰ وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِينَ﴾ ¹

كُلُّ ذَلِكَ إِعْظَامًا وَإِجْلَالًا لِلسَيّدِ الْحَسَنِ،لِأَنَّ أَوَّلَ ظُهُورِ الْمَعْنَى عَزَّ ذِكْرُهُ فِي سَطْرِ الْإِمَامَةِ كَانَ كَمِثْلِهِ.

پس سید محمد -عَزَّ عَزُّهُ- همان وقت ظهر است، زیرا او اولین نمازهاست و او اشخاصِ حاءات (حروف "ح" در نام‌های محسن، حسن، حسین) و آغاز ظهور آن‌ها از اوست، و خداوند امرش را به واسطۀ او در ظاهر و باطن آشکار می‌سازد، به همین دلیل ظهر نامیده شد، و او شخصِ نماز ظهر است.

و اما شخصِ نماز عصر همان سید فاطر -عَزَّ عَزُّهُ- (فاطمة الزهراء) است، به این دلیل که از سید محمد خارج شد و بعد از فاطر نماز دیگری در روز نیست. معنی آن این است که: معنی تعالی، اسم را بعد از فاطر با مؤنث ظاهر نساخت و قبل از او نیز با فرج و