همان‌گونه که مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- به کمیل بن زیاد علیه السلام فرمود: «مردم سه گروه‌اند: عالمِ ربّانی، و متعلّمی که در راهِ نجات است، و فرومایگان و عوام که پیروان هر فریادگر گمراهی هستند که به نور علم روشن نشده‌اند و به دینی نپیوسته‌اند.»

پس عالم ربّانی: همان عالَمِ عِلوی (اصول و مراتب نورانی) هستند. و متعلّم بر راهِ نجات: همان مؤمنانی هستند که به واسطه آنچه از معرفت دانسته‌اند، طلب نجات می‌کنند و با آن نجات می‌یابند. و فرومایگان: همان منکرین مقام الوهی علی عزعزه هستند که خداوند به آنان اهمیتی نمی‌دهد، پس ایشان پیرو هر فریادگرِ گمراهی هستند و نجس می‌باشند.

همان‌گونه که خدای جلّ و عزّ فرمود: {ای كسانی‌كه ايمان آورده‌ايد مشركان ناپاكند، پس نبايد بعد از اين سال به مسجدالحرام نزديك شوند...}.

و مسجد الحرام همان اسم (محمد) است، و مشرکان به آن نزدیک نمی‌شوند، زیرا از آن بری هستند، همان‌گونه که مؤمنان از ثانی در ظاهر و باطن بری هستند، زیرا ایشان از غیرِ عنصُر و سرشت او می‌باشند. پس مؤمنان با ثانی مأنوس نمی‌شوند و چیزی از علم او را درک نمی‌کنند، بلکه از او وحشت دارند و به او ناسزا می‌گویند.