و با اسناد او روایت است که گفت: از شیخ ابوالقاسم نعمانی رحمه الله درباره این قول خداوند عزوجل پرسیدم: ﴿همانا خداوند به شما فرمان می‌دهد که امانت‌ها را به اهلش بازگردانید﴾. ایشان فرمود: شنیده‌های من در این باره سه وجه دارد:

اولین وجه: امانت آن است که نام «امیرالمؤمنین» را برای هیچ شخصی از اشخاص به کار نبری، مگر برای "العَیْن تعالی" (اشاره به ذات الهی که در صورت علی بن ابی‌طالب ظهور یافته است).

وجه دوم: آنکه هرگاه طالب معرفتی را دیدی و دانستی که او اهل و سزاوار آن است، او را از آن منع مکن و خواسته‌اش را به او برسان تا با رهایی و هدایت او بهره‌مند شوی و با پذیرش او به سلامت بمانی.

وجه سوم: هرگاه شخصی روایتی را برای تو نقل کرد، تو آن را از غیر او روایت مکن، که در این صورت امانت را به غیر اهلش سپرده و خیانت کرده‌ای. و هر کس به ولی‌ای از اولیای خداوند عزوجل خیانت کند، همانا به خداوند خیانت کرده و گناهکار شده است.

[۷۵] وَحَدَّثَنِي أَبُو الحَسَنِ عَلِيُّ بْنُ سَعِيدِ بْنِ هَيّاجٍ رَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُ قَالَ: حَدَّثَنِي أَبُو سَعِیدٍ مَیْمُونُ بْنُ القَاسِمِ الطَبَرانِيِّ قَالَ: سَأَلْتُ الشَيْخَ الثِقَةَ أَبَا الحُسَيْنِ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الجَلِيِّ نَضَّرَ اللّٰهُ وَجْهَهُ عَنْ قَوْلِ مَوْلَانَا الصَادِقِ -عَزَّ عَزُّهُ- : "شِيعَتُنَا لَا تَلِدُهُمْ العَواهِرُ فِي جَاهِلِيَّةٍ وَلَا