در موضعی دیگر آن را نکوهش نمود و فرمود: {و اگر از باران ناراحتید، و یا بیمار هستید،گناهی نیست که سلاح های خود را بر زمین بگذارید...}. پس در این موضع آن را آزار قرار داد.

و فرمود:{هنگامی که امر ما برای هلاک آنها فرا رسید آن سرزمین را زیر و رو کردیم و آنجا را با کلوخ ها سنگ باران کردیم...}. و -عَزَّ وَجَلَّ- فرمود: { و قطعا بارانی از سنگ بر آنان باراندیم و چقدر باران آن افراد که هشدار داده شدند، بد بود}. پس نزول باران سنگ یا را به این اسمِ ناپسند مَطَر نامید و نکوهش کرد، و آب رحمت را به اسم حياة نامید و ستایش کرد.

پس آبِ مبارکِ ستایش شده، همان علمی است که از باب می‌آید، زیرا آسمان به شخصِ سلسَل (اشاره به سلمان است)، و زمین به شخص مقداد است، و مادۀ علم از آن دو (سلسل و مقداد) به سوی مؤمنان است.

و ایتام: آنچه از علم بر ایشان از باب نازل شده است را به مؤمنان القاء می‌کنند، و فیض از باب پیوسته و همیشه به آنان متصل است، پس از ایشان به مؤمنان متصل می‌شود، و آن همان علم است. و حیاتِ ایشان به علم است، زیرا خداوند تعالی ذکر فرموده که علم، حیات است.