إِلَّا أَنَّهُ صَارَ أَوَّلَ هَذِهِ الْمَرْتَبَةِ بَعْدَ أَنْ كَانَ آخِرَهَا وَهُوَ أَفْضَلُهُمْ، وَجَرَى أَمْرُهُ فِي التَقَدُّمِ عَلَى جَمِيعِهِمْ كَمَا جَرَى أَمْرُ الْمِقْدَادِ وَمَا وَرَدَ عَنْهُ فِي السُّجُودِ وَوُقُوفِهِ وَإِنَّهُ كَانَ آخِرَ الْحُرُوفِ الثَّمَانِيَةِ وَعِشْرِينَ فَصَارَ أَوَّلَهَا وَصَارَتْ الْحُرُوفُ بَعْدَهُ مُضَافَةً إِلَيْهِ
جز اینکه ابن سبأ، پس از آنکه آخر این مرتبه بود، اول آن شد، و او فاضل‌ترینِ ایشان است. و امرِ تقدم او بر همگان جاری شد، همان‌گونه که امرِ مقداد جاری گشت، و آنچه درباره سجود و توقف او وارد شده است که مقداد آخر حروف بیست و هشت‌گانه بود، سپس اول آن شد و حروف بعد از او، به او اضافه شدند.
وَكَذَلِكَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَبَأ اسْتَحَقَّ بِنِدَائِهِ وَمَا أَظْهَرَهُ مِمَّا جَرَى عَلَيْهِ فِي الظُّهُورَاتِ أَنَّهُ صَارَ أَوَّلَ هَذِهِ الْمَنْزِلَةِ وَهُمْ بَعْدَهُ، وَكَذَا رَوَيْنَاهُ بِإِسْنَادٍ عَنِ الشَّيْخِ الثِّقَةِ أَبِي الْحُسَيْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الْجَلِيِّ عَلَيْهِ رِضْوَانُ الْمَلِكِ الْجَلِيلِ فَحَذَفْنَا مِنْهُ الْأَسَانِيدَ لِلتَّطْوِيلِ.
و همچنین عبدالله بن سبأ، به سبب دعوتش و آنچه از اموری که در ظهورات بر او گذشت، اظهار نمود، استحقاق یافت که اول این منزلت باشد و دیگران بعد از او قرار گیرند. و این را بدین‌گونه با سند، از شیخ موثق ابوالحسین محمد بن علی جلیّ روایت کرده‌ایم، بر او باد رضوانِ ملک جلیل؛ پس سندها را جهت طولانی شدن از ذکر آن حذف نمودیم.