و قول او: شاید تو میخواهی اگر به این سخن ایمان نیاورند،خود را از شدت اندوه هلاک کنی!! پس به او گفتیم: خداوند ما را فدای شما گرداند، آن قوم چه کسانی هستند؟ فرمود: اجتماع‌کنندگان دراتاق خودشان قبل از حضور شما نزد من و خبر دادن من به شما از نقصان آب به میزان چهار حِزب؛ و آنان: ابوعبّاد محمد بن عبّاد بصری، و اسحاق بن محمد نَخَعی، و حسن بن منذر قَیسی، و حبیب عطّار هستند. پس گفتیم:

إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ. همانا این را از هنگامی که مولای ما حسن -عَزَّ عَزُّهُ- به آنان فرمود: کلمۀ شما را بازگرداندم، برایشان انتظار داشتیم.

[۴۷۱] وَحَدَّثَنِي شَيْخِي أَبُو الْفَتْحِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: رَوَاهُ جَمَاعَةُ رِجَالَ إِسْحَاقَ الْأَحْمَرِ عَنْ صَاحِبِهِمْ أَنَّهُ قَالَ إِسْحَاقُ الْأَحْمَرُ: لَوْ ثَبَتَ لَنَا أَبُو شُعَيْبٍ عَلَى الْبَابِيَةِ لَأَقْرَرْنَا لَهُ لَكِنَّهُ اِدَّعَى الْمَعْنَوِيَّةَ، وَهَذَا الْقَوْلُ مِنْ إِسْحَاقَ إِقْرَارٌ لِسَيِّدِنَا أَبِي شُعَيْبٍ بِالْبَابِيَّةِ وَأَمَّا قَوْلُهُ: (لَكِنَّهُ ادَّعَى الْمَعْنَوِيَّةَ) فَمُحَالٌ لَا تَثْبُتَ لَهُ بِهِ حُجَّةٌ، لِأَنَّهُ مَا اعْتَقَدَ أَحَدٌ مِنْ طَوَائِفِ الشِّيعَةِ أَنَّهُ مَعْنَىً جَلَّ مَوْلَانَا وَتَعَالَى، بَلْ قَالُوا: إِنَّ أَبَا شُعَيْبٍ كَانَ بَابًا فَظَهَرَ بِهِ الْمِيمُ -عَزَّ عَزُّهُ- الَّذِي هُوَ نُورُ الْإِسْمِ الْقَدِيمِ الْمُخْتَرَعُ مِنْ نُورِ ذَاتِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ، وَلِهَذَا شَرْحٌ لَا يَقِفُ عَلَيْهِ إِلَّا أَهْلُهُ، فَإِنْ قَالَ لَنَا قَائِلٌ: أَعْنِي الْفِرْقَةَ الْأَحْمَرِيَّةَ، إِنَّ أَبَا شُعَيْبٍ كَانَ بَابَ قُدْرَةٍ وَإِسْحَاقَ كَانَ بَابَ عِلْمٍ؟ قُلْنَا لَهُ: كَفَرْتَ وَضَلَلْتَ، لِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ -عَزَّ عَزُّهُ- يَقُولُ: "لَعَنَ اللَّهُ ذَا اللَّوْنَيْنِ" وَلَا خِلَافَ أَنَّ إِسْحَاقَ كَانَ أَبْرَصَاً وَلِذَلِكَ سُمّيَ الْأَحْمَرَ وَهُوَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ عِنْدَ أَهْلِ الْمَعْرِفَةِ،