و به سند از شیخ ابوالحسین محمد بن علی جلیّ ، از سید ما ابوعبدالله حسین بن حمدان خصیبی ، از محمد بن اسحاق، از پدرش اسحاق که گفت: محمد بن جُندُب علیه السلام نامه ای را به من داد که از مولا ابومحمد حسن عسکری -عَزَّ عَزُّهُ- برای شیعه صادر شده بود، و در آن می‌فرمود:

"محمد بن نُصَیر باب ما و حجت ما بر مؤمنین است، و نوری برای آنان در تاریکی‌های شک و شرک. و او لؤلؤۀ پنهان در محل سلمان است، و دری از درهای ماست. پس هر کس دربارۀ او شک کند یا قولش را رد نماید، لعنت خدا و مردم و تمام ملائکه بر او باد."

[۴۶۳] وَبِالْإِسْنَادِ عَنِ الشَّيْخِ أَبِي الْحُسَيْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الْجَلِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ شَيْخِهِ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْخَصِيبِيِّ رَفَعَ اللَّهُ دَرَجَتَهُ قَالَ: حَدَّثَنِي الشَّيْحُ أَبُو مُحَمَّدٍ عَبْدُ اللَّهِ الْجَنَّانُ الزَّاهِدُ الْفَارِسِيُّ قَالَ: حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ السَّامِرِيُّ عَلَيْهِ السَلَامُ بَعْدَ غَيْبَةِ مَوْلَانَا الْحَسَنِ الْعَسْكَرِيِّ -عَزَّ عَزُّهُ- بِثَلَاثَةِ أَيَّامٍ: أَنَّهُ لَقِيَ السَيِّدُ أَبُو شُعَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ نُصَيْرٍ النُّمَيْرِيِّ إِلَيْهِ التَّسْلِيمُ إِسْحَاقَ الْأَحْمَرَ وَأَبِي عَبَّادٍ الْبَصْرِيِّ وَالْحَسَنِ بْنِ مُنْذِرٍ وَحَبِيبِ الْعَطَّارِ فَقَالُوا لَهُ: يَا سِيدَنَا، بِمَنْ وَقَعَتْ الْإِشَارَةُ مِنْ مَوْلَانَا؟ وَكَانَ السَيِّدُ أَبُو شُعَيْبٍ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ رَاكِبًا عَلَى بَرْذُونٍ أَشْهَبَ مُغَلِّسٍ وَتَحْتَهُ سَرْجٌ طَاهِرِيٌّ، وَرِكَابُهُ بَلُورٌ، فَأَخْرَجَ رِجْلَهُ مِنَ الرِّكَابِ وَرَكَلَهُ بِهَا، فَإِذَا بِهِ قَدْ صَارَ ذَهَبًا أَحْمَرَاً إِبْرِيزَاً، ثُمَّ رَدَّ رِجْلَهُ إِلَيْهِ وَأَخْرَجَهَا مِنْهُ وَرَكَلَهُ ثَانِيَةً فَإِذَا بِهِ