خارج شد؛ ما بخشی از آن را در این باب ذکر می‌کنیم، از آنچه که روایت آن آسان است و حفظ و خواندنش بر نظرکننده در آن آسان است، و بدین وسیله حسودش و هر کس که دشمنی با او آشکار کرد، با یاری خدا و حسن توفیق او سرکوب می‌شود.

[۴۵۸] فَمِنْهُ مَا حَدَّثَنِي أَبُو الْحَسَنِ رَائِقُ بْنُ الْخَضِرِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بِإِسْنَادِهِ عَنْ رِجَالِهِ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ قَالَ: أَتَيْتُ مَنْزِلَ مَوْلَايَ الْحَسَنِ الْعَسْكَرِيِّ -عَزَّ عَزُّهُ- وَإِسْحَاقُ الْأَحْمَرُ لْعَنَّهُ اللَّهُ فِي الدِّهْلِيزِ، فَدَخَلْتُ وَجَلَسْتُ مَعَهُ إِذْ خَرَجَ الْإِذْنُ لِي بِالدُّخُولِ وَلَمْ يَأْذَنْ لِإِسْحَاقَ، فَلَمَّا دَخَلْتُ عَلَى مَوْلَايَ رَأَيْتُ سَيِّدَنَا أَبَا شُعَيْبٍ مُحَمَّدَ بْنَ نُصَيْرٍ عِنْدَهُ، فَسَلَّمْتُ، وَأَذِنَ لِي بِالْجُلُوسِ، فَجَلَسْتُ فَلَمَّا اسْتَقَرَّ بِي الْمَجْلِسُ قُلْتُ فِي نَفْسِي: أَتُرَى عِلْمَ مَوْلَايَ أَبُو شُعَيْبٍ بِإِسْحَاقَ فَرَأَيْتُهُ وَقَدْ نَظَرَ إِلَي وَهُوَ يَقُولُ: ﴿وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ مَا فِي أَنفُسِكُمْ فَاحْذَرُوهُ ۚ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ﴾¹ .

فَقَالَ مَوْلَانَا الْحَسَنُ: ﴿كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا يَكْسِبُونَ ❁ كَلَّا إِنَّهُمْ عَن رَبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّمَحْجُوبُونَ ❁ ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا الْجَحِيمَ ❁ ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا الَّذِي كُنتُم بِهِ تُكَذِّبُونَ﴾ ² وَأَشَارَ بِيَدِهِ إِلَى سَيِّدِنَا أَبِي شُعَيْبٍ.

از جمله آن اخبار چیزی است که ابوالحسن رائق بن الخَضِر برایم نقل کرد، با اسنادش ازراویان موثقش، از اسحاق بن عمّار که گفت: به منزل مولای من حسن عسکری -عَزَّ