و همانند برادران یوسف، هنگامی که به او حسد ورزیدند و او را در تاریکی چاه انداختند و پیراهنش را با خون دروغین آوردند.

پس گفتیم: ای مولای ما، به خدا پناه می‌بریم از اینکه شک کنیم در لعنت ابوالخطاب و ابوشعیب که آن رحمت نیست.

فرمود: اگر شک کنید، از زیانکارترین افراد از نظر عمل خواهید بود، کسانی که کوشششان در زندگی دنیا تباه شد و خود می‌پندارند که کار نیکو انجام می‌دهند. به خدا سوگند، اگر جدم، ابوالخطاب و ابوشعیب را لعن نمی‌کرد، شیعیان مقصّره (کوتاهی‌کنندگان) آن دو را لعن می‌کردند و به ما حسد می‌ورزیدند.

پس گفتیم: حمد و سپاس مخصوص خدا و شماست بر ثابت قدم کردن ما بر اطاعت شما و برطرف کردن شک‌ها از ما.

پس به ما فرمود: برحذر باشید از اینکه شیطان شما را بلغزاند، زیرا کسی که شیطان او را بلغزاند، ولایت ما به او نفعی نمی‌رساند.

و ما دربارۀ لعنت آنچه را از اولیای الهی وارد شده است، آوردیم، که در آن برای اهل معرفت کفایت است.

و اما علم و معجزه‌ای که سید ما ابوشعیب آشکار ساخت، و فضائلی که مولایش او را با آنها گرامی داشت، و نامه‌هایی که از نزد حضرت مولای ما برای او به سوی شیعیانش