فَقَالَ: "إِنْ شَكَكْتُمْ كُنْتُمْ مِنَ الْأَخْسَرِينَ أَعْمَالَاً الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا، وَاَللَّهِ لَوَ لَمْ يَلْعَنْ جَدِّي لِأَبِي الْخَطَّابِ وَأَبِي شُعَيْبٍ لِلَعَنَهُمَا مُقَصِّرُوا الشِّيعَةِ وَحَسَدُونَا"

فَقُلْنَا: الْحَمْدُ لِلَّهِ وَلَكَ عَلَى تَثْبِيتِنَا عَلَى طَاعَتِكَ وَإِزَالَةِ الشُّكُوكِ عَنَّا فَقَالَ لَنَا: "أَحْذَرُوا أَنْ يَسْتَزِلَّكُمْ الشَّيْطَانَ فَإِنَّ مَنْ اسْتَزَلَّهُ الشَّيْطَانُ لَمْ تَنْفَعْهُ وِلَايَتُنَا".

وَقَدْ أَوْرَدْنَا فِي اللَّعْنَةِ مَا وَرَدَ عَنِ الْمَوَالِي مِمَّا فِيهِ لِأَهْلِ الْمَعْرِفَةِ كِفَايَةٌ.

وَأَمَّا الْعِلْمُ وَالْمُعْجِزُ الَّذِي أَظْهَرَهُ سَيِّدُنَا أَبُو شُعَيْبٍ مِنْهُ السَلامُ وَالْفَضَائِلُ الَّتِي شَرَّفَهُ مَوْلَاهُ بِهَا، وَالتَّوْقِيعَاتُ الَّتِي خَرَجَتْ مِنْ عِنْدِ حَضْرَةِ مَوْلَانَا لَهُ إِلَى شِيعَتِهِ فَنَحْنُ نَذْكُرُ مِنْ ذَلِكَ جُزْءًا فِي هَذَا الْبَابِ مِمَّا تَسْهُلُ رِوَايَتُهُ وَيَقْرُبُ عَلَى النَّاظِرِ فِيهِ حِفْظُهُ وَقِرَاءَتُهُ وَيَقْمَعُ بِذَلِكَ حَاسِدَهُ وَمَنْ أَظْهَرَ عَدَاوَتَهُ بِعَوْنٍ اللَّهُ وَحَسُنَ تَوْفِيقَهُ.

و ابونصر محمد برایم نقل کرد و گفت: شیخ ابوالحسن محمد بن علی جلیّ برایم نقل کرد و گفت: شیخم سید ابوعبدالله حسین بن حمدان خصیبی برایم نقل کرد، از حسن بن مسعود و محمد بن یحیی خِرَقی که هر دو گفتند: بر مولای ما ابومحمد امام حسن عسکری -عَزَّ عَزُّهُ- وارد شدیم. پس به او گفتیم: فدایت شویم، آیا به ما اجازه سؤال می‌دهید؟فرمود: آیا می‌خواهید از باب پدرم امام هادی بپرسید که باب او بود و باب