وَأَنَا مَعَ وَصِيَّتِهِ أَنْظُرُ إِلَى الْمُفَضَّلِ وَهُوَ كَالْمُاخِضِ فِي شَهْرِهَا، فَقَالَ للْمُفَضَّلُ مِنْهُ السَلامُ "كُنْ اللَّيْلَةَ، فَقَدْ أُنَادِي أَنَّكَ أَنْتِ الْمَلْحَمَةُ الَّتِي يُمَيِّزُ اللَّهُ فِيهَا أَصْحَابَكَ عِنْدِ النُّورُ مِنْ الظُّلْمَةِ، وَيُكْرِمُ أَقْوَامَاً بِهَوَانِ أَقْوَامٍ" لِقَوْلِهِ تَعَالَى: ﴿فَأَيَّدْنَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَىٰ عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظَاهِرِينَ﴾¹ ثُمَّ إِنَّهُ مِنْهُ السَلامُ أَوْصَانَا بِوَصِيَّةٍ كَانَ فِيهَا مُزْدَجَرٌ لِمَنْ فَهِمَهَا عَنْهُ إِنْ كَانَ لَهُ قَلْبٌ أَوْ أَلْقَى السَّمْعَ وَهُوَ شَهِيدٌ، وَمِنْ كَلَامٍ لَهُ مِنْهُ السَلامُ: "حَسْبِي جَعْفَرٌ مِنَ الْمَخْلُوقِينَ حَسْبِي جَعْفَرٌ مِنْ دُونِ الْبَرِيَّةِ أَجْمَعِينَ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ مَرْهُوبَاً إليك" وَهَذَانِ الْخَبَرَانِ يَرِدَانِ فِي مَقْتَلِ أَبِي الْخَطَّابِ عَلَى كَمَالِهِمَا لِأَنَّنَا اخْتَصَرْنَا عَلَى مَا أَوْرَدْنَا هَاهُنَا لِتَلْخِيصِ الدُّعَاءِ لِمَنْ وَفَّقَهُ اللَّهُ تَعَالَى لِحِفْظِهِ وَتِلَاوَتِهِ.

و از یونس بن ظَبیان علیه السلام از خبری که این فصل را از آن خلاصه کردیم، روایت شده که گفت: ابوالخطاب به سوی مفضَّل و اصحابش فرستاد، در حالی که آن زمان در دارالرزق کوفه در بازداشت بود، در شبی که صبح آن کشف و آشکارسازی حقایق بود. هنگامی که بر او وارد شدند، او را در حال سجده یافتند و با این دعا نیایش می‌کرد:

خدایا، من از تو فراموشی از دنیا و زینت آن، و دشمنی با آن و اهل آن را مسألت می‌کنم. زیرا خیر آن ناچیز است، و شر آن لجوج ، و همسایگان آن دورند، و شادی آن