ابوالخطاب آغاز کرد و گفت:لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ لَا شْرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ إِلَهَ الْهُدَى لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ دَيَّانَ يَوْمَ الدِّينِ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ إِلَهَ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ ذَا الْمَعَارِجِ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ الْكَرِيمُ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ يَا ذَا الْفَضْلِ وَالنِّعَمُ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ الْقَدِيمُ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ يَا ذَا الْفِعْلِ الْحَمِيدِ الْمَجِيدِ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ. گفت: پس مردم فریادی واحد برآوردند که گمان کردم زمین لرزیده است. پس مولای ما امام صادق -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: "خیمه‌ها را پایین بکشید، زیرا شایسته نیست که خداوند از پشت حجاب به یگانگی خوانده شود."

و خبر به طول خود باقی است که ما این فصل را از آن خلاصه کردیم.

[۴۴۷] وَعَنْ يُونُسَ بْنِ ظَبْيَانَ عَلَيْهِ السَلَامُ مِنْ خَبَرٍ اخْتَصَرْنَا مِنْهُ عَلَى هَذَا الْفَصْلِ قَالَ: بَعَثَ أَبُو الْخَطَّابِ إِلَى الْمُفَضَّلِ وَأَصْحَابِهِ وَهُوَ إِذْ ذَاكَ مُعْتَقَلٌ بِدَارِ الرِّزْقِ فِي الْكُوفَةِ فِي اللَّيْلَةِ الَّتِي فِي صَبِيحَتِهَا كَانَ الْكَشْفُ وَالدَّعْوَةُ، فَلَمَّا دَخَلُوا عَلَيْهِ وَجَدُوهُ سَاجِدًا وَهُوَ يَدْعُو بِهَذَا الدُّعَاءِ: "اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ سُلُوَّاً عَنْ الدُّنْيَا وَزِينَتَهَا، وَبُغْضَاً لْهَا وَلِأَهْلِهَا، فَإِنَّ خَيْرَهَا زَهِيدٌ، وَشَرُّهَا عَنِيدٌ وَجِيرَانُهَا بُعْدٌ وَسُرُورُهَا نَكَدٌ، وَصَفْوهَا ضِيقٌ، وَجَدِيدُهَا خَلِقٌ، وَنَعِيمُهَا حَسْرَةٌ وَلِبَاسُهَا فِتْنَةٌ إِلَّا مَنْ نَالَتْهُ مِنْكَ عِصْمَةٌ، اللَّهُمَّ مَوْلَايَ لَا تَّجَعَلْنِي كَمَنْ رَضِيَ بِهَا وَاطْمَأَنَّ إِلَيْهَا، فَإِنَّ مَنْ أُئْتَمَنَهَا خَانَتْهُ، وَمَنْ اطْمَأَنَّ إِلَيْهَا فَجَعْتْهُ، أُجِلُّكَ اللَّهُمَّ عَمَّا يَقُولُ فِيكَ الْمُفْتَرُونَ، وَأَبْتَغِي بِالْخِلَافِ عَلَيْهِمْ الْوَسِيلَةَ، فَأَيَّدْنِي اللَّهُمَّ بِمَعُونَةٍ تَعْصِمُنِي مِنْ