برای عالم با ظهورات و ظهور اسم او در برابرش به مانند آن، و در آن شخص شکّی در ظهور او در آن آسمان(مقام) داخل شود، به سبب آن مستوجب عقوبت می‌شود.
و از آن است خورشیدگرفتگی، و ماه‌گرفتگی و تغییری که بر آن‌ها عارض می‌شود، و همچنین سوختن ستارگان و فرود آمدن‌شان، و شاید بر او به سبب کوتاهی‌اش در آن چیزی عارض شود که او را به زمین فرود آورد، پس در آن (زمین) پیراهنی (قمیص = استعاره از بدن یا کالبد) بپوشد، یا دو تا، یا سه تا، یا کمتر یا بیشتر، و او با این حال خود را از بشر پنهان می‌سازد.
پس اگر دوست بدارد که خود را بر کسی از کسانی که او را شناخته بودند ظاهر سازد، خود را بر او ظاهر می‌کند، و در کنار او می‌ایستد، و با او در چیزهایی سخن می‌گوید که برای او تأدیب است، و سخن او با وی بر راهِ نصیحت، و امر به خیر، و نهی از منکر و مکروه خواهد بود.