بدشان و اصرارشان بر آن جحود به رسوخیت تبدیل می‌شوند زیرا آنها هرگاه عذابی را بچشند به سوی آنچه شدیدتر از آن است خارج می‌شوند و در آن هنگام در کفر و عناد شدید تر خواهند بود و اگر صد هزار بار مانند آن دعوت بر آنها وارد می‌شد و تکرار می‌گردید پاسخ نمی‌دادند و تصدیق نمی‌کردند، پس آنها در عذاب الیم هستند که کاسته نمی‌شود، این عدلی است از سوی آفریدگار که در آنها و در غیر آنها جاری است، از آنها در بشریت و فسوخیت و مسوخیت و وسوخیت و رسوخیت انتقام می‌گیرد، در کشف پس از کشف و رجعت پس از رجعت و آنها بر همان جحود و انکار و کفر به تمام حقایقی که برایشان آشکار می‌شود، باقی می مانند.

سخنش در مورد آسمان ها

اما سخنش ای مفضل: ﴿وَالسَّمَاوَاتِ﴾(¹) پس تحقیق دانستی آنچه را که السید محمد عزعزه آن را بدان وصف کرده است آنگاه که الله عز وجل فرمود : ﴿سپس به سوی آسمان که دودی بود روی آورد پس به آن و به زمین فرمود خواه ناخواه بیایید گفتند مطیعانه آمدیم﴾(²) و این نص صریحی است بر دو چیز سماء و أرض و اجابت آن دو به سوی او، پس این را از سخن مولایت بشناس تا آن را برایت شرح دهم، سید محمد فرمود:که برای الله آسمانی